Telkens trotser

Thelma heeft zich de voorbije dagen van haar beste kant laten zien. Tijdens onze recente uitstapjes was ze voorbeeldig, en als er dan toch een minihuilbui uitbrak, liet ze zich in een mum van tijd gewillig troosten -- alsof we het hadden ingestudeerd.

Bij een bezoek van Kind & Gezin onderging ze braafjes de gehoortest, al vond ze het wel wat raar, zoals de foto laat zien. Er werden twee doppen op haar oortjes geplakt met luidsprekertjes aan en drie elektroden op haar lijf bevestigd, maar alleen toen het echt te lang duurde voor ze doorhadden dat ze echt wel goed hoort, liet ze zelf even van zich horen.

Tijdens een bezoek aan het lokale (lees: marginale) dienstencentrum Muide-Meulestede even daarvoor, waar we een uur in een veel te warm zaaltje moesten wachten om de 'kids-ID' aan te vragen, probeerde ze eerst te slapen, maar toen dat niet lukte, keek ze gezellig wat rond naar al die vreemde schepsels (voor en achter het loket) en liet ze haar mama met één hand alles afhandelen, inclusief een nieuwe identiteitskaart ondertekenen.

Als beloning gingen we vanmorgen naar de babymassage, waar ze zichtbaar lag te genieten. Van het gehuil en gewiebel van de andere baby's trok ze zich geen ene moer aan. Moeder glimt van trots, alweer.