Maar het zal deze blog niet zijn ... Sjonge-jonge, wat een laag debiet de laatste tijd. Schuldig voel ik me niet, maar jammer is het wel. Al weet ik dat er beterschap komt. Mijn nieuwe job neemt nu al mijn tijd, de rest probeer ik aan Thelma en Bernard te besteden, ik ben weer 10% gastprof aan de UGent, nog hoofdredacteur van een tijdschrift en wil het liefst ook af en toe eens volleyballen. Maar vrienden, geen nood, ik kom terug!
Maar deze mijlpaal wou ik toch nog vermelden: Thelma is min of meer aan het lezen geslagen en meteen ook aan het schrijven. Gek is het niet echt, aangezien ze op haar 2,5 al tien letters kon lezen en op haar derde het hele alfabet. Ze was ook spontaan beginnen te spellen (W-I-N-T-ER bijvoorbeeld) en doet dat nog altijd heel vaak, maar vroeg is het natuurlijk wel, zo net aan het begin van de tweede kleuterklas.
Bernard reed met haar door de stad en ze vroeg: 'Papa, T-O-T-A-L, wat is dat?' en nu leest ze TOTAL met gemak. Idem voor GENT, STAD, VIS. Bernard wou op zijn verlanglijstje een hoofdtelefoon met ingebouwde radio, en Thelma schreef SANTENS, want daar kun je die halen. VOILA.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten