Moeder is snipverkouden, niest het hele huis onder en traant permanent, maar Thelma houdt zich staande. Hoewel ... ze heeft sinds een paar dagen een hoestje dat haar uit haar slaap houdt. En mij ook natuurlijk, waardoor ik maar niet genees. In Frankrijk heb ik haar eerste snottebel gespot en hier thuis is er dus dat hoestje. Uitermate schattig, dat wel, hoe ze haar kleine tongetje naar buiten steekt als ze theatraal kucht, en je daarna triomfantelijk aankijkt, maar zodra dat ontaardt in een echte hoestbui, wordt het toch wat griezelig.
We zijn gisteren naar de huisarts geweest en die houdt het op reflux, natuurlijk niet de zware variant, maar de gewone reflux die eigenlijk alle kindjes hebben doordat hun maagklepje nog niet matuur is. Daardoor komen slijmpjes in haar keel als ze ligt en begint ze dus te hoesten. Oplossing: Gavisconpoeder en melk indikken.
Ik moet zeggen dat ik dat toch niet helemaal geloof. Dan zou ze daar toch al veel eerder last van gehad hebben? En zeker wanneer we haar na haar ochtendfles en dito boer nog even terugleggen?
Mij lijkt het eerder een beginnende verkoudheid (hoewel ze geen andere symptomen heeft), of misschien wel tandjes. Ze huilt af en toe alsof ze echt pijn heeft, en hoesten is volgens tinternet ook een symptoom van de eerste tandjes. Een van de volgende dagen zal het natuurlijk wel duidelijk worden. Dan verandert dat kleine tandloze babysmoeltje in een zesmaanderke met een echte melktand. Weer een nieuwe fase in haar ontwikkeling. Als ze maandag dan ook nog voor het eerst naar de onthaalmoeder gaat, is ze bijna helemaal volwassen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten