Inspector Nachtwacht

Even een post om voor mezelf en het nageslacht alles op een rijtje te zetten. Dat nachtuilen van Thelma houdt immers niet op. Zondagnacht was ze wakker rond drie uur, met natte pamper en honger. Maandag was ze wakker rond één uur, rond vijf uur en rond half zeven, terwijl onze schone slaapster vroeger zo fijn de klok rond sliep. Gisteren was ze er al om kwart over twaalf. Als dat zo doorgaat, is ze binnenkort om tien uur weer wakker, handig!

De hypotheses zijn de volgende:
- Kou
- Tandjes
- Niet moe genoeg
- Natte luier
- Honger
- Groeispurt
- Ziekjes

We proberen elke nacht een hypothese te elimineren, dat is ons vermetele plan. Ze lijkt warm genoeg te hebben, dus een extra deken gooien we er nu nog niet bovenop. Tandjes zien of voelen we niet, maar kunnen zich natuurlijk wel verborgen houden. Te veel korte dutjes overdag, zoals in het grote Zappyboek staat, wordt dan weer tegengesproken door haar ontzettend wakkere maandag bij de onthaalmoeder en haar ontzettend wakkere maandagnacht bij ons. Laten we dus beginnen met honger en natte luier.

Hopend op de bezwerende en saboterende werking van mijn vorige post heb ik haar zondag na haar gewone fles om zeven uur in bed gelegd met een luier en *twee* nachtinleggers, die om drie uur doornat bleken te zijn. Nieuwe luier aangedaan, toch nog een fles gegeven en geen hypothese kunnen schrappen. Een nachtfles zorgt immers ook nog eens voor extra nattigheid tegen de ochtend.

Maandagavond een flesje geprobeerd met vijfgranenmeel, maar dat wou ze van-ze-leven niet opdrinken. Misschien is het ook beter zo, om krampjes, constipatie en extra calorieën te vermijden. Ze heeft bovendien al eens doorgeslapen zonder een laatste voeding. Ik heb haar dan maar een hyperabsorberende fleeceluier aangemeten en als Daisy Duck in bed gestopt.

We moeten eens klappen.

De luier bleef redelijk droog, maar herbergde wel een drolletje toen ik zelf in bed kroop. Geroken heb ik dat niet, maar de auditieve signalen waren niet mis te verstaan. Om toch nog een beetje te kunnen slapen heb ik haar een Pamper omgedaan, maar om vijf uur (tuut) en half zeven (wakker!) bleek dat ook een maat voor niets. Weer geen hypothese in de prullenbak.

Dinsdagavond heb ik dan dikke vijfgranenpap aangeboden na haar fles van half zeven, maar ook dat aanbod wees ze vriendelijk de deur. Na achten dan met een Pamper naar bed zonder extra calorieën, zelfs niet uit een extra fles. Rond kwart over twaalf werd ze wakker met verstopte neus en natte Pamper, dus heb ik haar neusje gespoeld en een nieuwe Pamper omgedaan. Ik dacht aan een fles om de kansen op een langere nacht te vergroten, maar Bernard vond dat echt geen goed idee. En gelijk had hij.

Slaaptraining dan maar: laten huilen, om de vijf minuten haar tuut geven en eens over haar bolletje aaien. Dat hebben we anderhalf uur volgehouden en om twee uur vonden we het welletjes. We hebben geen fles gegeven, want je kon aan haar gehuil horen dat het geen honger was. Ik heb ze wel in bed genomen, vader naar de slaapbank beneden laten vertrekken, en rara, we hebben van kwart over twee tot half acht geslapen. Bernard weiger ik evenwel bij de hypotheses te zetten!

Er komt nu wel een andere oorzaak bij: verstopte neus en vandaag wat koorts, maar we kunnen, althans voor één nacht, de hypothese ‘honger’ elimineren. Groeispurt kan nog steeds, kou kan ook nog want bij mama was het vast warmer dan in haar eigen bed, een natte Pamper was er ook weer bij, dus veel verder zitten we nog niet. Wellicht is het gewoon de tijd van ‘t jaar en gaat het vanzelf weer over. Maar dan wel liefst vannacht.