Ragebol

Thelma heeft krulletjes. Van die megaschattige pluimpjes die om je vingers krullen. Wellicht geen babykrullen die na een poos weer zullen verdwijnen, maar echte levenslange. Dat kan ook moeilijk anders natuurlijk, met een moeder die ook haar hele leven al fijne krullen heeft, de ene dag al eens fijner dan de andere, en een vader die gezegend is met een dik pak waar ook wel wat beweging in zit.

Als ze pas uit bad komt en er nog niet te veel mutsen aan te pas zijn gekomen, is het een plezier om te zien. Minikrullen die naast en door elkaar een pracht van een patroon vormen. Maar o wee na een nacht slapen op haar rug, zeker als het de avond voordien niet gewassen is. Dan lijkt het meer op een geföhnde kippenkont dan op dansende pluimpjes. Stroachtig, horizontaal gepositioneerd, met het liefst een paar hardnekkige knopen erin. Geen enkele krul meer te ontwaren, enkel een pak statisch haar.

Vorige week liep ze bovendien nog eens rond met twee minidreadlocks in die warboel, die oma er vakkundig uitgekamd heeft. Want hoewel ik zelf wel wat ervaring heb met weerbarstig haar dat in de knoop ligt, wist ik toch niet meteen wat ik daarmee zou aanvangen, een dochter die alles zélf wil doen indachtig. Ik ging ze er wellicht uitgeknipt hebben, ware het niet dat Thelma een heel weekend overgeleverd was aan de goeie zorgen van mama I en mama H,* en de knopen zondagavond netjes ontward waren.

* = oma en opa: Thelma zegt nog altijd 'mama' tegen Bernard, maar ondertussen ook tegen mij, jochei!, en tegen oma en opa. En ook tegen een flesje Jupiler, want dat associeert ze met papa, die ze dus mama noemt, en ook tegen een glas wijn, dat ze dan weer met de echte mama associeert, hoewel ik zeker niet meer wijn drink dan Bernard en ook niet minder pinten. Zou er dan toch iets intrinsiek mannelijks zitten in bier en vrouwelijks in wijn dat zo'n kleine uk al associaties maakt?

Ik weet nu ook weer wat mijn moeder deed met mij: eerst gewoon mijn haar wassen en dan superzachte conditioner erop om alle knopen in een mum van tijd te ontwarren. Klinkt goed, maar ik vond het toch maar niets vroeger en probeerde dat oponthoud elke keer weer uit te stellen. We hadden geen douche en ik moest dus over het bad hangen om mijn haar te laten wassen. Ik had natuurlijk wel betere dingen te doen.

En nu ik het bedenk: daar gaat je haar natuurlijk ook van in de war zitten natuurlijk: krullen ondersteboven laten hangen en water erover, een beter recept voor een capillair haakwerk is er volgens mij niet te vinden. Maar ik weet het nu dus weer: wassen, crèmespoeling erop en hopen dat ze binnenkort groot genoeg is om even stil te zitten tot de knopen eruit zijn.

Tot zover het geblaat van Tante Kaat.