Thelma is voor het eerst op het potje geweest, voor de allereerste keer zonder pamper, en ze heeft een plasje van formaat afgeleverd, waar zelfs de onthaalmoeder van versteld stond. Ik vond dat u dat moest weten. Het was niet op ons eigenste potje, want dat is nog steeds onderweg van de webshop naar ons huis. Geen idee waarom ik dat online heb gekocht, maar ik wou drie weken geleden snel een (dot)potje en dat leek mij het snelst.
Niet dus: het bleek niet in stock, hoewel dat niet vermeld stond op de site, de statustracking werkt niet en het komt na een paar mailtjes pas ergens deze week aan. Gelukkig is het wel een pracht van een potje, al doet dat geheel niet ter zake. Integendeel zelfs. Ik heb gisteren tijdens mijn zoekopdracht 'zindelijkheidstraining' gelezen dat ze het best een stevig potje hebben met een rugleuning en een stukje tussen de beentjes zodat ze zo ontspannen mogelijk zitten.
Ik had er nog helemaal geen idee van hoe ik die zindelijkheidstraining zou aanpakken. Bij Kind & Gezin hadden ze gezegd om haar vanaf de lente af en toe eens met een pamper aan op een potje te zetten, en daarna pas zonder, maar aangezien we nog geen potje hadden, kwam daar niet veel van terecht. Ik heb haar dan maar af en toe eens op ons toilet gezet. Het grote gapende toilet waar virtuele kindjes op het internet bang van zijn en nooit op willen zitten. Thelma vroeg er zelf om, omdat ze de kleine Luce er ook eens een plasje op had zien maken.
Ik wist ook dat kindjes in wasbare luiers vaak sneller zindelijk zijn, maar veel praktische tips leverde die statistische kennis mij niet op. En ik weet ook dat Thelma al heel lang weet wat kaka is en wat pipi, wat een 'stinky kaka' is en wat een 'harde kaka', wat nat is en wat droog, wat een pamper is en wat een toilet, maar ik heb pas gisteren gelezen dat ze die kennis ook echt nodig hebben om zindelijk te worden. Werelden die opengaan, je houdt het niet voor mogelijk.
Het zou ten gepaste tijde wel eens ter sprake komen onder vriendinnen, dus ik stelde het internetschuimen naar tactieken uit. Ik had vaag iets horen waaien over tijdstippen waarop je de pamper uitdoet en wacht op een plasje, over pampers die plotseling miraculeus droog blijken te zijn, maar hoe dat allemaal concreet in zijn werk zou gaan, was mij dus nog een raadsel. Tot ik bij Vertellementen las dat het ook snel en gezwind kan: op vrijdagochtend de pamper uit en op zondagavond zindelijk, al was dat wel op twee jaar en drie maanden.
Plotseling had ik dus begrepen dat er ook op het vlak van potjesplassen heel wat verschillende strategieën zijn. Ik liet die ontdekking zaterdag vallen in het bijzijn van mijn vader, die mij er meteen aan herinnerde dat hij tientallen kindjes zindelijk heeft gekregen. Als sociaal verpleger heeft hij jarenlang therapie gegeven aan kinderen en zindelijkheidstraining en bedplassen waren zowat zijn specialiteit. Hij raadde mij gewoon aan om ze lekker in haar blote poep te laten rondlopen, al kan dat natuurlijk alleen bij ons, bij mooi weer en niet bij de onthaalmoeder.
Van andere specialisten hoorde ik nog de tip om twintig onderbroekjes te kopen en de pamper systematisch uit te laten overdag en haar om de twee uur op een potje te zetten. Liefst nog met een verhaaltje om de boel wat op te leuken. Dat leek me wel een goed plan, zo ergens in een mooi lang weekend, als haar potje was aangekomen en ik eens twintig onderbroekjes op de kop had getikt in een webshop die er dan meer dan drie weken over zou doen om ze op te sturen.
Andere tips waren onderhemdjes kopen in plaats van body's en gemakkelijke broekjes zonder rits of knopen ... En broeken die passen, denk ik zo, want met haar wasbare luiers heeft Thelma meestal ruime broeken aan die al rond een wegwerpluier dreigen af te zakken, laat staan als er enkel een semibloot poepje in zit. De drie Deense broekjes met elastiek die ik vorig jaar gekocht heb in maat 86 en 92, zijn raar-maar-waar nog te groot mét luier, dus zonder luier zakken die helemaal op haar enkels. Ik had ze toen meteen kunnen ruilen, maar had niet durven denken dat Thelma aan een pampervrij leven zou beginnen nog voor ze zouden passen.
Dan maar terug in haar kleertjes voor een eventueel nageslacht duiken om er de smalle gemakkelijke broekjes uit te halen? Of zijn die dan te klein aan de buik en te kort onderaan? Nooit gedacht dat er zoiets bestond als bum size en curve ID voor peuters die uit de luiers groeien! Ik ben lichtjes in snelheid gepakt door mijn dochter en zal voorlopig nog maar even voor de strategie mét pamper gaan, tot haar garderobe aan haar nieuwe levensstijl is aangepast. Al maak ik me voorlopig ook nog geen illusies en kan het best een lucky shot zijn, dat eerste plasje van haar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten