Meelworm

We zijn naar het Insectenfestival geweest in de Tuin van Kina en Thelma heeft een levende meelworm gegeten. Een. Levende. Meelworm. 'Beestje', zo zei ze zelf. Thelma durft soms nog niet te proeven van appeltaart of spaghetti, omdat ze denkt dat het niet lekker zal zijn, en nu nam ze zelf zo'n kronkelend insect tussen haar vingertjes, hield ze dat een paar keer proevend tegen haar lippen en stak ze dat simpelweg in haar mond. Om het simpelweg ook op te eten.

Bernard heeft ook grote gefrituurde wormen gegeten en kleine levende meelwormen, ikzelf hield mij er kordaat van weg. Meestal ga ik wel in op zulke once-in-a-lifetimes, maar nu was er werkelijk niets dat me zelfs ook maar deed twijfelen. Ik ben trouwens ook vegetariër gebleven na mijn tweede Dagen Zonder Vlees. Allez, 't is te zeggen: ik eet nog één keer per week vlees, als ik bij mijn ouders ga eten, en nog heel af en toe eens vis. Maar meelwormen, nee dank u!