Imagine

Gisterenavond gaf mijn vader een feest voor zijn zestigste verjaardag. Meer bepaald een wijnproeverij van Hugo's Favourites voor Hugo's Favourites: zeven topwijnen voor zestig vrienden en familieleden. Een aantal van die mensen werd gevraagd om een wijn waarmee ze een of andere band hadden in te leiden. Dit was mijn praatje bij de wijn 'Imagine' van 2007:

"U kent ze allemaal wel, de talloze tips als het langverwachte kindje maar niet geboren wil worden … Trappen lopen, Schweppes drinken, lange wandelingen maken, eens goed van bil gaan … Allemaal zaken waaraan ik mij niet heb laten vangen, toen ik vorige zomer hoogzwanger op de geboorte van Thelma aan het wachten was. Een kindje komt immers toch wanneer het zelf wil, na 35 weken, na 40 weken, of na 42, hoeveel Schweppes je ook drinkt, hoeveel trappen je ook doet, hoeveel wandelingen je ook maakt, hoeveel pret in bed je ook hebt … De laatste tip is toch altijd de juiste.

Nu ja, ik heb wel wat Schweppes besteld, het was tenslotte zomer en rond de 30 graden … Ik heb natuurlijk ook wel wat gewandeld, want het waren de laatste dagen zonder kind, wanneer je nog kan gaan en staan waar je wil, zonder rekening te houden met pampers, slaapjes, borstvoeding en zo meer … Ik heb ook wel wat trappen gedaan, want ja, een mens moet toch boven geraken – alleen dat van de grond gaan, dat moeten ze mij eerst toch nog eens voordoen.

Anyway, op 8 juli, een week na de uitgerekende datum, toen de datum voor een inleiding net was vastgelegd, was mijn dochter er nog steeds niet.

Nu was er één tip waar ik nog nooit eerder van had gehoord – en die dus het voordeel van de twijfel kreeg. Ik hoorde hem van een vriendin, die een paar dagen voor haar eigen bevalling een Amerikaanse reportage had gezien over bevallen en over tijd gaan. Daarin werd gezegd dat je gewoon een groot glas goeie rode wijn moest drinken. Zelf had ze ook een paar weken voor de uitgerekende datum een groot glas rode wijn gedronken, omdat ze echt genoeg had van al dat zwanger zijn, en zie: nog dezelfde nacht is haar zoon geboren.

Het was een tip die ik wel kon smaken, na zo’n negen bijna alcoholloze maanden, en waar kon ik beter terecht dan ten huize Hugo. Op de traditionele donderdagavond waarop we bijna elke week bij mijn ouders gaan eten, zou papa nu eens echt een hele goeie rode wijn uithalen. Het werd Imagine van 2007 en ik dronk er een groot glas van.

Imagine ... Stel je eens voor dat ons kleintje daardoor gelokt zou worden. Stel je eens voor dat ik na de maaltijd, zo rond tienen, naar huis zou gaan en dat de weeën zouden beginnen. Stel je eens voor dat ik niet ingeleid zou moeten worden maar mijn baby nog geen zeven uur later in mijn armen zou hebben. Stel je eens voor dat ik die nacht, rond middernacht, de vroedvrouw zou bellen voor wat assistentie, en dat ik rond vier uur naar het ziekenhuis zou vertrekken. Stel je eens voor. En stel je eens voor dat Thelma dan, een dik uur later, om vijf uur zeventien geboren zou worden. Je houdt het niet voor mogelijk, maar stel het je toch maar eens voor ..."

Bij de voorlaatste zin deden mijn tranen mijn stem stokken. Even slikken en een diepe zucht later heb ik de laatste zin door mijn tranen heen nog kunnen uitspreken, maar makkelijk was het niet. Ik was ervan geschrokken, dat die emoties nog altijd zo dichtbij liggen, maar het waren tranen van geluk, en dat zijn natuurlijk de mooiste.