Trip

De Afwezige Vader is on a roadtrip to Bratislava, en moeder en kind zitten zodoende gezellig samen thuis. Maar niet voor lang! Vrijdagavond gaan we voor het eerst op weekend naar de Ardennen met ons piepke, en dan is de Vader gelukkig weer Aanwezig. Vorig jaar heb ik in hetzelfde Ardense gezelschap met gierende zenuwen aan het zondagse ontbijt bekend gemaakt dat ik zwanger was, en zie, vandaag nemen we een kleintje mee van maar liefst vier en een halve maand oud!

Waar die zenuwen vandaan kwamen, ik 'n weet het niet, maar ze zorgden ervoor dat ik het niet zaterdagvoormiddag, niet zaterdagnamiddag, laat staan zaterdagavond durfde te vertellen. Stilte vragen in een auditorium met honderd studenten, een lezing geven in de grote zaal van 't Pand geven me nog niet de helft van die zenuwen. Er was nog maar één moeder in het gezelschap en iemand die al een paar keer kort moeder was geweest, maar telkens haar geluk weer was verloren. Om dan te gaan vertellen dat je bijna drie maanden ver bent, terwijl je er zelf fysiek nog niets van voelt en psychisch toch nog een beetje in het duister tast, is op zijn minst een beetje moeilijk.

Behalve in dat gezelschap voelde ik mij overigens overal een achterkomertje: het leek wel alsof ik echt de laatste was die een kind zou krijgen. Ik dacht dat iedereen die nog geen aanstalten maakte in die richting er ook geen meer zou krijgen en daar al lang vrede mee had. Maar ondertussen zijn er maar liefst acht kleinere piepkes in de vriendenkring, ook bij de moeder die ik het zo graag toewenste, en komen er zeker nog zes piepkes bij. Het is een aaneenschakeling van klein nieuw leven waarin Thelma een bescheiden plaatsje inneemt.

Van 't weekend zal Thelma voor het eerst letterlijk tussen de kindjes zitten. We zijn al eens op reis geweest naar Frankrijk, maar toen was ze de koning te rijk tussen al die volwassenen. Nu zal ze de aandacht moeten delen met Arno, Noah, Oona, Monica en Amélie. Aangezien ze ook nog geen plekje heeft bij de onthaalmoeder, zal het de eerste langere confrontatie zijn met ander klein grut. Het is een mooie voorbereiding op een langer weekend met oudejaar, waar ze plots met Noa, Elias, Nora, Margot, Luce, Berend, Josefien, Pieternel, Serafien, Josse, Anemoon en Aude op stap zal gaan. Wat er overblijft van het ontspannende feestweekend met een eigen dochter mee noemen we voorlopig een experiment ...

O ja, en ondertussen zit ze al, met een klein beetje hulp van de Bumbo, en eet ze bij oma elke dag een hapje of tien van de wortelpap op grootmoeders wijze. Benieuwd of de grotere zit- en eetkunsten van de andere kleine weekendgangers enige invloed zullen hebben!