Verliefd

Waar komt dat toch vandaan, die grote liefde? Hoe komt het dat die band zo sterk is? Dat kleine hummeltje heeft eigenlijk nog niets gedaan en krijgt toch liefde met hopen, gewoon door er te zijn. Het is onvoorwaardelijke liefde die ze niet hoeft te verdienen, waarmee ze gewoon overladen wordt als ze lacht, als ze weent, als ze speelt, als ze kijkt. Ik ben weer stapel op haar, na een heel weekend moeder-dochterbonding. We hebben een lange stadswandeling gemaakt, ze is twee keer op mijn schoot in slaap gevallen 's avonds (ze had wellicht mijn blog gelezen), ze legt haar kopje tegen mijn schouder als ze moe is en ze lijkt steeds meer zelf actief te knuffelen. Maar zelfs daarvoor, toen ze nog een klein hoopje kijkend, wenend, drinkend leven was, was dat gevoel al zo sterk. Waar komt dat toch vandaan?

Ze heeft ook weer een nieuwe 'mondelinge vaardigheid': het lijkt op kreunen of zeuren, maar dat is het niet. In de auto, in haar bed, in de kinderwagen, in haar wippertje, overal moet ze haar stem testen. Ze doet het laag, heel hoog, semi-boos, semi-blij. Very funny!