Gruute kuis

Grijpgrage grijper

Vandaag hield heel Gent grote kuis: 55 bewonersgroepen kregen van Ivago zwerfvuilzakken, grijpers, handschoenen en fluohesjes om de vuilnis de straten en parken uit te krijgen. Op de Muide hebben de inwoners van de Makelaarsstraat en de Loodsenstraat het buurtparkje, ook bekend als het Iron Muidepark, aangepakt. Het zwerfvuil, de achtergelaten rommel, de hondenpoep moeten verdwijnen om het parkje weer in ere te herstellen.

Thelma heeft anderhalf uur in een draagdoek op mijn rug gezeten en vond het berefijn. Ze is sowieso al zot van bomen, licht en bladeren, kijkt haar ogen uit naar nieuwe mensen en zit graag dicht bij moeder op de rug. Na anderhalf uur vond ze het welletjes en heb ik haar in bed gelegd, om met de babyfoon op zak nog wat verder te helpen, bewoners aan te spreken en te genieten van het welverdiende gratis aperitief.

De grote kuis is een eerste stap in een groter actieplan om van het parkje weer een toegankelijke plaats te maken waar de hele buurt van kan genieten. In samenwerking met Stad Gent en de Groendienst willen we de plek immers een nieuwe invulling geven. De kale grond met de trieste bomen en de eenzame picknicktafel hebben dringend behoefte aan wat inbreng. Niet van hondenpoep en zwerfvuil, laat staan van een paar ton sluikstort, maar wel van avontuurlijke speeltuigen, moestuintjes, een fietsenstalling, zitbanken, gevlochten muurtjes met snoeihout, een pad ...

Topje van het sluikstort

Wat we bijeengegaard hebben, tart alle verbeelding: drie vuilniswagens zijn er aan te pas gekomen om het hele sluikstort mee te nemen. Ik wist wel dat er onlangs twee gezinnen zijn komen wonen die het niet zo nauw nemen met de regels, maar dat we twee gigantische afvalbergen hebben ontdekt, een geïmproviseerde badkamer met matras, en een hele garagebox vol computerschermen, kleren, pmd en hopen regelrechte vuiligheid, slaat alles. We hebben het afval meteen op straat gezet, want Ivago mag op het terrein van de nmbs eigenlijk geen sluikstort opruimen. Ramptoeristen kunnen zich laven aan de fotoreeks van buurman Michaël.

Al bij al was het een hele fijne zonovergoten middag, met hernieuwde strijdkracht tegen de overlast, een schoon parkje als resultaat, en heel wat onbekende buren die kwamen meehelpen. De zwarte vader Joshua, de Turkse vader Bayram (die nog nooit een babyfoon had gezien), heel wat Turkse en Belgische kinderen, de buren van het straatcomité, drie vegers van Ivago en zelfs de sluikstorters zelf. Wat we daarvan moeten denken, weet ik niet: schone schijn, een belofte om het beter te doen, een poging om de boete te omzeilen?