Iedereen die ik bestookt heb met mijn vragen over doorslapen en mijn ellenlange betogen, mag ook wel eens ons antwoord krijgen. Wel, het lijkt te werken, onze ingreep van vorige week waarin Thelma een kamer opschoof. Ze slaapt veel rustiger nu, dat denken we toch, want de babyfoon licht enkel op als het menens is. Ze heeft in elk geval al een hele week niet meer genachtuild. Ik ben voorzichtig uiteraard, want niets is wat het lijkt.
Het was best moeilijk die eerste nacht zonder haar zuchtjes en zachte ademhaling, met een dikke muur tussen ons die ik nog nooit zo goed gevoeld heb, maar het lijkt z'n vruchten af te werpen. Zeker toen ik haar 's ochtends even blij als anders aantrof, wat bevestigde dat het echt wel tijd was om alleen te slapen. En het is natuurlijk niet die verhuizing alleen die het 'm deed. Andere ingrediënten zijn de volgende:
- als ze thuiskomt van de onthaalmoeder een flesje, zodat we de dikke Bebafles naar acht uur kunnen verschuiven
- om zes uur à half zeven een tukje (als ze 's namiddags weinig heeft geslapen) om haar bedtijd wat uit te stellen
- na de pyjama een Bebafles met een kwartiertje voor vuile manieren zoals boeren, plassen en u-weet-wel
- vlak voor bedtijd een fluffy fleeceluier met dubbele inleg, zodat ze eigenlijk met z'n tweeën zou moeten zijn om die vol te krijgen ...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten