Een gat in deze blog! Een gat van een week waarin ik de tijd niet heb gevonden om iets te posten. 't Was een moeder-dochterweek, want vader was op tournee in Frankrijk. Een week waarin moeder elke dag uithuizig is geweest en Thelma op café is geweest na acht uur 's avonds ...
Ik twijfel of ik mezelf nu een onverantwoorde moeder hoor te vinden, maar ik vond dat het net kon. Thelma had ontzettend veel geslapen die dag en had nog een avonddut gedaan van een uur. Meestal zit ze daarna nog anderhalf uur beneden, dus of ik nu thuis zat, of in een rookvrij café met veel licht (Café Walter), wakker was ze toch. Het was een avondje Powerdare van het Gents Milieufront, op vraag van een vriend, waar je uitleg kon krijgen om van energieleverancier te veranderen. Via de website een fluitje van een cent, maar ik had me ook ingeschreven op een groepsaankoop groene stroom en wou een second opinion. Thelma was haar sociale zelf, lachte naar iedereen, heeft een beetje rondgekropen, een avondfles gekregen en rond kwart over negen heb ik haar weer in de fietskar gestoken om naar huis te fietsen.
De dagen ervoor en erna zaten volledig vol: prijsuitreiking, volley-avond, eten bij mijn moeder en bezoek van een vriendin, klasreünie van het zesde middelbaar, etentje en korte Vlasmarktepisode en dan vandaag een babytuinfeest. Thelma is nog steeds niet vreemd, en hoewel Kind & Gezin mij heeft verzekerd dat het nog komt, denk ik toch dat ze het gaat overslaan. Of ze iemand nog nooit gezien heeft of door en door kent, ze strekt altijd haar armen uit om gepakt te worden. Niet dat ze mij onaangenaam gezelschap vindt, verre van, maar op een ander is het uitzicht net iets anders, en stel je voor dat ze iets niet gezien zou hebben.
Ze wil alles gezien hebben, alles! Kruipt waar ze niet gaan kan, frutselt de kleinste dingen uit de kleinste hoekjes, doet haar handjes open en dicht om iets te krijgen, wrijft met duim en wijsvinger over elkaar om iets te voelen, reikt naar de bladeren en bij uitbreiding de sterren om toch maar niets te missen. Vandaag heb ik haar wel vijftien keer hetzelfde voelboekje moeten voorlezen en elke keer wou ze opnieuw bij het begin starten, om zich ervan te vergewissen dat alles nog hetzelfde was. De poes met het bolletje wol op de eerste pagina is haar favoriet en dan kijkt ze telkens naar onze eigen poes, terwijl ze 'ssh' zegt.
Behalve 'uddaa' voor 'daaag' en 'ssh' voor het concept 'moeder gebruikt deodorant', verbindt ze 'ssh' nu ook met onze kat. Wordt ongetwijfeld vervolgd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten