Zaterdagnamiddag was het feest in de straat: enkele tenten, tafels en stoelen, muziek en vers appelsiensap, Turkse thee, koffie en een dessert dat door elke buur was meegebracht. Zoals vorig jaar was het een heel gemengd gezelschap: jonge gezinnen, oudere schippersvrouwen, Turkse moeders en vaders, gemengde koppels, Bulgaarse, Turkse, witte en Roma kindjes. Foto's van buurman Michaël hier.
Het liep heel gesmeerd, maar we hebben toch een oogje in het zeil moeten houden: plotseling kwamen er druppelsgewijs een vijftiental ongenode gasten uit een aangrenzende straat proeven van het 'gratis' gebak en een kop koffie halen. Geen probleem, want vorig jaar hadden we veel over, tot ze lustig enkele borden vol schepten en ermee naar huis trokken. Ik heb toen toch even ingegrepen en vriendelijk gevraagd om bij ons te komen zitten, wat ze prompt deden. Dat enkele aangewaaide Europeanen zelf geen taart of koekjes meebrengen, is geen probleem (er waren ook witte dessertloze vrienden komen meevieren), maar een buurtfeest waarbij iedereen thuis zijn dessert verorbert, is de wereld op zijn kop.
Verder was het fijn om te zien hoe de gasten van Turkse en Bulgaarse afkomst zich met veel enthousiasme rond de oer-Vlaamse sjoelbak schaarden, hoe ze meespeelden met het Zweedse kubb-spel en hoe de kleinsten lustig hun dromen voor het buurtpark in elkaar knutselden. Met een beetje begeleiding kan je die gasten zo motiveren, laven ze zich aan de aandacht en doen ze iets anders dan vechten, verkeerspaaltjes molesteren en de boel bijeenkrijsen. Je zou er nog zin van krijgen om elke week je jeugdbewegingverleden weer boven te halen ...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten