Even tijd voor wat reclame. Ik heb namelijk iets ontdekt wat Thelma ongelooflijk lekker vindt: Baby Soup van Nestlé. Eigenlijk dronk ze de laatste tijd te veel melk: een ochtendfles, nog een toetje na haar groentenpap, een fles om zes en een avondfles. Ze dronk haar fles niet altijd helemaal leeg, maar toch zat ze vaak boven de maximumgrens van 750 cc per dag. Een meelpapje ter vervanging wou ze niet, een boterham met confituur of honing sabbelt ze kruimel per kruimel op, een geplette banaan werkt constiperend, en boterhammen in melk gesopt knijpt ze uit en laat ze vallen op de grond.
K&G had me aangeraden om rond zessen eens soep te proberen, maar dat was sneller gezegd dan gedaan. Mijn zelfgemaakte babywitloofsoep wou ze niet, en eigenlijk begrijp ik dat wel: enkel ajuin en witloof, zonder zout of kruiden, wie wil dat nu? Aan een aardappel erbij had ik aanvankelijk niet gedacht en tuinkruiden had ik niet in huis. Een volgende poging was paprikasoep zoals wij ze eten, met bouillon, best wel wat gekruid en een beetje pikant. Thelma smulde ervan, maar echt goed was dat ook niet, want er zit te veel zout in voor een babylijfje en dat pikante had onze nachtrust wel eens kunnen hypothekeren.
Uiteindelijk heb ik op de site van Nestlé, en u hoort de slimme marketingtruc al komen, een recept gevonden voor babytomatensoep met basilicum dat ze ook best wel kon smaken. Baby-aspergesoep was de volgende tip, uiteraard met 30 cc Nan Pro 2, want het zou anders geen marketingtruc zijn. Maar elke avond, of een paar keer per week, lekkere babysoep maken met verse groenten en tuinkruiden, zat er eigenlijk niet echt in, zeker omdat we zelf niet zoveel soep eten met het mooie weer.
Ik had het soepplan bijna weer opgeborgen, tot ik per toeval, of toch net niet natuurlijk, op het bestaan van Nestlé Baby Soup botste. Brikjes soep in een groene en rode variant, wat ingedikt met rijst of gierst, gekruid met tuinkruiden en eigenlijk ook voor volwassenen best lekker. Thelma die thuis vaak geen groentepap wou omdat het bij de onthaalmoeder blijkbaar beter smaakt, smikkelt en smoefelt de volledige 250 cc binnen, hoewel ik de producenten ook wel van wat gefoefel verdenk. Als ik het brikje namelijk in twee porties verdeel in een fles met maatstreepjes, blijkt er in de eerste helft logischerwijs 120 cc te zitten, terwijl de tweede 'helft' maar uit 90 cc bestaat...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten