30th Extravaganza

Thelma heeft met haar twee jaar en drie maanden voor het eerst een podium beklommen. Samen met haar klasje Gansies vertolkte ze een van de vijftien scènes van de '30th Extravaganza'-show om het dertigjarige bestaan van haar eerste schooltje te vieren. Elke klas beeldde een memorabele gebeurtenis uit die een van de voorbije jaren kenmerkte: een geldinzameling waarbij iedereen verkleed liep, een bezoek van het leger, een kleuterkookwedstrijd, een uitstapje naar de brandweer, het eerste optreden in het auditorium van de universiteit ...

't Was een mix van dansjes en toneeltjes op de tonen van Grease, I'm a Train, Great Balls of Fire en ... Goggatjie oefen saam, het liedje van Thelma's klas. Echt extravagant kon je haar scène dus niet noemen, want ze moesten een uitstapje naar een rusthuis ('ouetehuis', spreek uit 'ouwe-tehuis') en de jaarlijkse grootouderdag in de verf zetten, door verkleed als opa's en oma's spelletjes uit die laatsten hun kindertijd na te doen. Dubbele bodems en metatheater, dat wel!

Morgen zet ik een selectie foto's op de blog van de ruim driehonderd peuters, kleuters en eersteleerjaarderkes die aan de show meewerkten, vandaag enkel een filmpje met Thelma in een glansrol. Ah ja, zo hoort dat. En 't is ook een beetje overdreven hoor, die glansrol. Ze was een uitstekende figurant, op een hobbelpaard, laat ik het zo stellen. En jammer dat ik geen professionele cameravrouw ben, want anders had ik iets meer oog gehad voor het geheel ...

Thelma had er geen benul van dat er zevenhonderd mensen in de zaal zaten, en had twee dagen ervoor al gezegd dat ze geoefend hadden met 'de lampen' en 'gespeeld', want dat was het toch vooral voor haar: de glijbaan afglijden, op het hobbelpaard wippen, beetje rondlopen op het podium, verbaasd kijken naar een huilend maatjie (spreek uit 'moaikie': vriendje), terwijl vier andere kleuters op de voorgrond met de juf een dansje deden.

Om zes uur begon de show, om acht uur werd het hele spektakel afgerond met een gezamenlijk lied op het podium en we kregen dus een dolgedraaid en hondsmoe meisje mee naar huis. We hadden ze wel 's middags al van school afgehaald om haar 'n ruskansie te gee voor die konsert en daar had ze dankbaar gebruik van gemaakt, maar de adrenaline en lichte sterallures maakten het toch nog een heel karwei om haar rond tien uur in bed te krijgen.