Het leven van Olijfje is nu echt het leven van Olijfje. We hebben daarnet pizza gegeten bij mijn ouders en Thelma wou zelf met haar handjes in het bord graaien, wat natuurlijk mocht van oma. Zo heeft ze niet alleen zalm, paprika en champignons met aanstekelijke goesting naarbinnen gesmikkeld, maar ook ontelbaar veel zwarte olijven.
Ik vind dat stoer, zo'n kindje dat olijven lust. Ik weet nog dat ik daar echt van versteld stond toen mijn metekindje een dikke vijftien jaar geleden al olijven lustte, en ik dat zelf nog maar net aan het leren eten was ...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten