Single mom

Mijn acht dagen als single mom zitten er bijna op, en zoals altijd zijn ze voorbijgevlogen. Het waren nochtans lange dagen: ik moest een paar keer vroeg op het werk zijn en daarom rond half zeven opstaan, en alsof Thelma het geroken had, was ze die dagen al wakker om zes uur. Weg dus mijn plan om eerst mezelf klaar te maken en rustig te eten, om haar daarna zachtjes wakker te maken en de hele rimram te voltrekken.

Toen ik 's avonds alles had klaargezet voor een vliegende start de volgende ochtend, was het telkens al na middernacht, dus ik heb wel wat zitten indommelen de laatste dagen. Dat lijkt me toch wel de gouden regel om het nog langer vol te kunnen houden: zorgen dat je genoeg slaapt. Maar het lukt me maar niet. Als ze dan eindelijk om acht uur in bed ligt en ik aan mijn eten kan beginnen, en als ik daarna nog wat wil opruimen, facebooken, douchen, werken, e-mailen, bloggen, skypen ... dan is het middernacht voor ik het goed en wel besef.

Als ik natuurlijk al eens mijn laptop in mijn tas zou laten zitten, zou er meteen heel wat slaaptijd vrijkomen. Maar ja, ik wil toch ook nog een beetje communicatie 's avonds, en het liefst met meer dan één iemand. Bernard heeft vaak concert of afbouw en kan ik dus niet altijd storen, en voor een weinigzeggend babbeltje kan je toch niet iedereen telefoneren? Skype is al heel wat vrijblijvender vind ik, hoewel mijn beste vrienden niet altijd online zijn, omdat je daar aangeeft of je beschikbaar bent voor een babbel of niet. Maar skype = facebook = e-mail = RSS = tijdverlies.

Real-life contact is natuurlijk het beste, maar als je 's avonds nog vrienden over de vloer haalt om samen te eten, zoals het fijne etentje dinsdagavond, en ze komen pas rond half negen bij je aan omdat je dan pas op je plooi bent, is het ook een stuk na twaalven voor je weer aan de volgende dag kunt denken. 't Is wel ideale input, vrienden over de vloer, want gisteren was het toch maar wat eenzaam. Meestal heb ik daar niet echt last van, maar gisteren was ik eigenlijk te moe om iets leuks te doen, op facebook viel niet veel te beleven, en de mails en reader waren uitgelezen. Note to self: foto’s uploaden!

Wat ik wel een supertip vind als je langere tijd alleen bent met een baby, is samen in bad gaan. Af en toe vind ik Thelma in bad stoppen een heel corvee, omdat ze meestal al vrij moe is ‘s avonds, het uitkleden niet snel genoeg kan gaan en ze de boel bijeenschreeuwt als ze weer uit bad moet. Ik heb wel al mijn trucjes (unidentified objects ter observatie, zoals tandpasta, lenzenpotjes en zalfjes, om het aankleden wat te verhullen, liedjes zingen en af en toe voor de spiegel wat dansen), maar meestal wringt ze zich in duizend bochten met heel wat kabaal. Best wel vermoeiend na een werkdag.

Maar als je gewoon samen in bad gaat, ben je zelf al voor de helft ontspannen, is het voor Thelma ook eens iets anders, zit ze er zelf wat langer in, hoef je 's avonds niet meer te douchen, en zou je zelfs - oh horror der pyjama's overdag - jezelf ook al een nachtkostuum kunnen aanmeten. Wat ik nooit ofte nimmer doe, want dan lijkt het alsof mijn leven voor die dag al voorbij is ... Een fomo dus, zelfs al betreft het mijn eigen huiselijke leven ...