Visitatiepraat

Gisteren is Bernard ook op schoolbezoek geweest bij de twee dichtste buurtscholen die zowel kleuter- als basisonderwijs aanbieden: De Loods en Victor Carpentier. Mijn oorspronkelijke shock over de 110/79-verhouding is ondertussen gaan liggen, want het ziet er echt naar uit dat zij-die-nu-luisteren-naar-de-benaming-"niet-GOK'ers", wij dus, meer dan genoeg gaan hebben met de 30 voorrangsplaatsen bij Victor Carpentier, tenzij er veel geïnteresseerde ouders niet naar de infoavonden zijn geweest. Tel daar nog eens een paar van de 18 plaatsen uit De Loods bij en het waren misschien wel zorgen om niets ...

Bernard sms'te mij na zijn bezoekjes: 'Effe sloganesk, later meer: Carpentier is echt, De Loods een glazen stolp.' Zijn gevoel kwam overeen met wat ik een paar weken eerder had ervaren, al was het bij hem veel sterker. Vooraf leek De Loods de absolute nummer 1: een school waar ze vroeger voor kampeerden, freinetonderwijs, kleinschalig, 55% niet-GOK ... Maar na de twee schoolbezoeken moeten we dat oordeel toch een klein beetje bijstellen. Wij in elk geval, want de mama die vorige keer mee met mij op rondleiding was, vond een paar klasjes in Carpentier druk en een beetje onderkomen, en een vervangende kleuterjuf piepjong. Ook de vriendjes van bij de onthaalmoeder, Noor en Ramon, gaan wellicht allebei naar De Loods. En vrienden uit de buurt zijn razend enthousiast. Ik durf mijn oordeel dan ook niet goed baseren op zo'n momentopname.

De rondleiding door de directrice van De Loods was voor ons niet echt een topper, vergeleken bij de ongedwongenheid bij Carpentier. We vonden de directrice nogal negatief over het traditionele onderwijs. Alsof kinderen daar verplicht zijn om een opstel over de eerste sneeuw te schrijven als het niet gesneeuwd heeft, alsof ze daar geen inbreng toelaten van de actualiteit of de leerlingen zelf, alsof alle leerkrachten daar een jaar vooraf het hele leerplan al van naaldje tot draadje invullen. Het traditionele onderwijs is toch al lang niet meer zo traditioneel als zij het voorstelt? Ze werken toch ook met speel- en leerhoeken, met gediversifieerd onderwijs, projectwerk enzovoort? Er zullen uiteraard nog verschillen zijn, maar ik hou niet van zo'n negatieve stereotypering van de concurrentie.

Ik vond haar ook nogal stroef in haar omgang met de andere juffrouwen. 'Wil jij eens iets vertellen aan de nieuwe ouders, Vanessa?' 'Maar Jeanine, goh, wat moet ik dan vertellen?' 'Dat kan toch niet zo moeilijk zijn, Vanessa.' (lange stilte) Een groot verschil met de directrice Nora van Carpentier, die heel ongedwongen met haar collega's omging, de kindjes allemaal aansprak, en zelf lovend sprak over haar collega-directrice bij De Loods. Daar hou ik van. Ze vond het wel jammer dat De Loods eenmalig 12 extra plaatsen heeft moeten creëren, omdat ze de concurrentie vreest, maar wou verder geen kwaad woord kwijt over de school.

Wat er natuurlijk ook niet echt goed aan deed, was dat een blond gastje in De Loods als eerste zin tegen Bernard zei: 'Ik ben van de vakantie naar Chili geweest', en een ander jongetje Bernard terechtwees met de woorden: 'Luister maar naar de juffrouw, ze is iets aan 't uitleggen'. Het was Bernard ook opgevallen dat alle 'witjes' met elkaar speelden, en alle 'zwartjes' apart, hoewel dat bij mijn bezoek niet zo was. In Carpentier kan zoiets al bijna niet, met zijn 40% kinderen van Turkse origine, 40% van 89 andere origines en 20% piepkes van Belgische makelij.

De andere ouders dachten er bij Bernards bezoek net zo over: Carpentier vonden ze rock-'n-roll, De Loods leken yuppies ... Het komt ook door het koffie-met-cakemoment bij Carpentier elke vrijdag van 8 tot 9, waar een heel ongedwongen sfeer hangt, het komt door de vrienden die daar actief lobbyen, maar vooral door de directrice en leerkrachten die we (heel even) bezig hebben gezien. Het moeilijke is dat de sfeer op de rondleiding ons erg  aansprak, maar dat het natuurlijk om de hele schoolloopbaan van Thelma gaat. Zij moet zich in de eerste plaats goed voelen in de school die wij voor haar kiezen. En dan zeggen de waarden van Freinet mij heel veel, al weet ik dat Carpentier ook een warme school is met ontzettend veel enthousiaste leerkrachten.

Een sympathieke directrice zegt natuurlijk niet alles en het welbevinden van je kind hangt af van juf tot juf of meester, maar het schoolbezoek heeft wel even mooi mijn eigen vooroordelen en vooringenomenheid blootgelegd. Als ik de scholen niet had bezocht, zou mijn keuze voor Carpentier wellicht een negatieve zijn geweest, omdat er in De Loods geen plaats was, maar nu ligt dat anders. Ik kan voor elk even veel positieve en negatieve punten opsommen en dan is dat enkel nog maar gebaseerd op een bezoekje van twee uur. Ik ken de scholen au fond niet en ken eigenlijk ook mijn piepke nog niet voldoende om te kunnen beslissen. Of ja, ik vermoed dat ze zich in beide scholen wel goed zal voelen, omdat er misschien ook niet zulke grote verschillen tussen zijn als ik aanvankelijk dacht. Ik heb zelf op een kleine school gezeten in Gent met protestants onderwijs en ik ben daar ontzettend gelukkig geweest. Ik weet er nog veel van, er was geen grote prestatiedruk, iedereen kende iedereen en we zeggen elkaar nog altijd goeiedag op straat. Dat zoek ik ook voor Thelma.

Het is een beetje l'embarras du choix waarmee ik jullie op een mooie zaterdag verveel, want de scholen lijken aan elkaar gewaagd. De klassen zijn in beide scholen licht en ruim, behalve één kleiner klasje in Carpentier, er is een grote speelplaats en een tuin, er zijn vergelijkbare opvangmogelijkheden in de vakanties, het eten wordt geleverd door dezelfde traiteur, er zijn milieuprojecten, fruitmomenten, klasblogs, de kleintjes kunnen slapen tussen de middag, en we kennen in elke school wel een paar kinderen die er nu heel tevreden zijn. Het is sterker dan mezelf, dat hele afwegen en vergelijken. Ik was weer maar eens van plan om één klein paragraafje te bloggen, en zie, ik ben vertrokken en ik doe zelfs nog even voort. Zou het dat zijn waardoor ik ooit een doctoraat heb kunnen schrijven? Ik vrees van wel.

Het zijn allebei buurtscholen, de ene nog meer in de buurt (De Loods) dan de andere (Carpentier). De Loods is freinetonderwijs, waar ik de voordelen goed van besef, Carpentier is gemeenschapsonderwijs. Carpentier is drie keer zo groot als De Loods, maar het schoolgebouw is navenant en de kleuters, lagere leerjaren en hogere leerjaren krijgen apart speeltijd. Carpentier is verder, maar de weg ernaartoe is rustiger en veiliger. Carpentier heeft dubbel zoveel GOK-kindjes, maar ook dubbel zoveel ondersteuning. En Carpentier heeft meer ervaring met gediversifieerd onderwijs, met hun kleine en grote 'sterklas', iets waar De Loods misschien nog meer aan zal moeten wennen als volgend jaar de 30/70-voorrangsregel in elke school verplicht is.

Wat ook nog verschilt, is de ouderwerking. In De Loods is er al een heel gestructureerde ouderwerkgroep, met voorzitter, penningmeester, secretaris enzovoort, en bij Carpentier is dat allemaal nog maar net vorm aan het krijgen. De directrice smeekt om geëngageerde ouders die de boel wat mee willen helpen sturen, en geeft hen daarbij alle vrijheid. Er is dus wellicht veel ruimte voor eigen inbreng, wat ik eigenlijk wel zie zitten, maar het is natuurlijk niet uitgesloten dat er in De Loods ook veel ruimte is voor inbreng.

Maar weet je wat de grootste lol van allemaal is: eigenlijk hebben we wellicht niet te kiezen. Als we net te ver van De Loods wonen (en we wonen op exact 500 meter wandelafstand) om een van de 18 plaatsjes te krijgen, zijn al mijn hersenspinsels een maat voor niets. Thelma is dus in elk geval al aangemeld voor Carpentier, wordt na 23 januari ook effectief ingeschreven, en pas als we na 21 maart ook te horen krijgen dat we plaats hebben in De Loods, moet er definitief gekozen worden: uitschrijven in Carpentier en hup naar De Loods, of met een groep ouders van School-in-Zicht blijven zitten waar we zaten. Wordt dus nog eens vervolgd!