Thelmataal (4): Woordenvloed

Een maand geleden zei Thelma haar eerste zin: 'ap aan'. Ik dacht dat het een toevalstreffer was, zo'n twee weken voor ze anderhalf zou worden, maar zie: het was geen toeval. De zinnen vliegen ons hier om de oren:

• 'ha nie': het gaat niet, kijk dan toch, ik heb nog niet eens geprobeerd, maar het gaat niet!
• 'kaka nie': ook al ruikt het hier verschrikkelijk, ik heb géén kaka gedaan!
• 'mama ook': bij voorkeur tijdens het neusjespoelen met fysiologisch water (waarop ik tot een lichte vorm van sadomasochisme overga -- tot ik ontdekte dat ze vooral mijn reactie grappig vond, die ik nu dus af en toe eens fake)
• 'papa ape': papa slaapt, doet een dutje, sluit even zijn ogen voor een korte meditatie ...
• 'toel uit': haal mij uit die stoel; ook wel 'papa uit': hij moet het doen, en niemand anders, en liefst ook nu.
• 'babap in': geef je mij nog wat appelsiensap?
• 'waker nie': de beer heeft geen traan meer op zijn wang, de kikker huilt ook niet, de haas evenmin, en de wangen van varken zijn ook droog.
• 'waai daan': dat vervelende geluid is ineens gestopt, de soep is gemixt, de opgevoerde rotbrommer is gepasseerd, het vliegtuig is overgevlogen ...
• 'daan kaka', ook wel 'kaka uit': er zit niets in mijn pamper, 't was maar voor te lachen!
• 'oene aan': oké, het is winter, maar doe toch maar mijn crocs ...
• 'boekje kyke': lees mij nog een vierde keer dat verhaaltje voor.
• 'weh bajje': de bal is weg (en ik kom duidelijk uit Hent).
• 'waashe pope': je wast mijn poep.
• 'ma nie': sorry dat ik altijd mijn fles omdraai in de sofa, dat maakt zulke leuke vlekken! En oeps, mijn beker op zijn kop, dat mag evenmin.

Dikke lol en dolle pret dus.