zondag 19 februari 2012

Thelmataal (5): Dierengeluiden

Vanmorgen aan tafel een klassieker:
  • Wat zegt de koe? Beu!
  • Wat zegt het schaap? Mè!
  • Wat zegt het hondje? Ouf!
  • Wat zegt een eend? Kwak!
  • Wat zegt de vis? (doet een vis na)
  • Wat zegt een olifant? Proe! (iets wat lijkt op trompetteren)
  • Wat zegt een leeuw? Waw!
  • Wat zegt het konijn? (doet een konijn na)
  • Wat zegt de slang? Ssss!
  • Wat zegt de uil? Oe-oe!
  • Wat zegt de kikker? Kwak!
En ik dacht: ik zal ze eens liggen hebben met een vraag die haar petje te boven gaat:
  • Wat zegt mama? ... Papa!
Tot daar dus de visie van mijn dochter op mijn mentale tijdsbesteding en verbale expressie. En om nog even terug te komen op mijn vorige post: ik heb geprobeerd mijn eigenste twijfel en angst te verwoorden, maar het klonk onderhuids misschien als 'waar een wil is, is een weg'. Ik ben erover blijven nadenken, en ik wil nu ook niet als een Louise Hay door het leven gaan.

Vandaar dat een quote van een vriendin op facebook blijft hangen in mijn voluntaristische geest, een geest die tegelijk ver weg wil blijven van new age, 'willen is kunnen', het neoliberale gedachtegoed. Een selectie uit haar stelling, waar ik de voorgeschiedenis niet van ken:

De antwoorden die Louise Hay geeft, zijn te simplistisch, te new age, te veel mind over matter, en in die zin te neoliberaal. In wezen zijn ze niet anders dan de American Dream: als je wil, kan je alles bereiken, als je maar positief genoeg denkt (dankbaar bent, vergeeft, whatever).

Ons westers denken scheidt lichaam en geest. Onze maatschappij geeft de voorkeur aan de materie, new age draait het net om, geeft de voorkeur aan de geest ('positief denken zal je genezen'). Beide blijven in gebreke als je dag in dag uit probeert te leven met die dualiteit(en).

Heel veel problemen ontstaan omdat we stukken van onszelf veroordelen, weg willen. Het antwoord is ze te verwelkomen, te integreren, te luisteren naar wat ze te zeggen hebben. Niet er nog eens een schep bovenop doen.

Ik staak dus even het filosofisch gepieker en hou het dus voorlopig maar bij de volgende geniale wijsheid: 'Wat zegt mama?' 'Papa!'.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten