Thelma brabbelt

Thelma heeft haar stem ontdekt! Sinds een paar dagen maakt ze echte babygeluidjes en kijken moeder en vader verbaasd naar zoveel pret. Dinsdag heeft ze voor het eerst een gesprekje met mama gevoerd over de kwaliteit van het eten en woensdag had ze het met papa over het algemene welzijn hier in huis, zoals je kunt horen in het filmpje. Het klinkt ook altijd maar luider en toonvaster: gisteren waren er hele gesprekken te horen met de (over)grootouders en vandaag heeft ze de kraamverzorgster enthousiast begroet.

Slapen wordt nu natuurlijk hoogst oninteressant en zelfs het drinken zou ze even onderbreken om haar zegje te doen. Dat belooft wat! Behalve brabbelen kan ze ook lang liggen staren naar het stofje van haar wieg, naar haar speeltjes en haar ooievaarmobiel. Vandaar dat ze nu boven in het donker in haar bedje ligt. Moeder en vader moeten haar sinds een paar dagen met vereende krachten in slaap proberen te krijgen. Voorlopig hebben we dat nog even over voor de nieuwe vorm van communicatie, maar we hopen toch dat ze het binnenkort begrijpt als we melden dat het echt wel bedtijd is...

Exit maatjes 50, 56 ... en 62!

Thelma is gegroeid, en we zullen het geweten hebben. De rompertjes uit de Hema met maat 50/56 knellen en vliegen onherroepelijk in een doos. Ze heeft ze veel gedragen, dus erg vind ik dat niet. Maar dat zelfs het rood-wit gestreepte rompertje van lief! met maatje 62 al te klein is voor ze het ook maar een keer heeft aangehad, deed me toch wel even fronsen. Vanaf nu draagt ze dus 68!
Jurkjes kunnen gelukkig wel halflang, tot op de knie of als minirok gedragen worden en ook de broekjes komen eerst tot aan de enkels om even later als shortje dienst te doen...

Telkens trotser

Thelma heeft zich de voorbije dagen van haar beste kant laten zien. Tijdens onze recente uitstapjes was ze voorbeeldig, en als er dan toch een minihuilbui uitbrak, liet ze zich in een mum van tijd gewillig troosten -- alsof we het hadden ingestudeerd.

Bij een bezoek van Kind & Gezin onderging ze braafjes de gehoortest, al vond ze het wel wat raar, zoals de foto laat zien. Er werden twee doppen op haar oortjes geplakt met luidsprekertjes aan en drie elektroden op haar lijf bevestigd, maar alleen toen het echt te lang duurde voor ze doorhadden dat ze echt wel goed hoort, liet ze zelf even van zich horen.

Tijdens een bezoek aan het lokale (lees: marginale) dienstencentrum Muide-Meulestede even daarvoor, waar we een uur in een veel te warm zaaltje moesten wachten om de 'kids-ID' aan te vragen, probeerde ze eerst te slapen, maar toen dat niet lukte, keek ze gezellig wat rond naar al die vreemde schepsels (voor en achter het loket) en liet ze haar mama met één hand alles afhandelen, inclusief een nieuwe identiteitskaart ondertekenen.

Als beloning gingen we vanmorgen naar de babymassage, waar ze zichtbaar lag te genieten. Van het gehuil en gewiebel van de andere baby's trok ze zich geen ene moer aan. Moeder glimt van trots, alweer.

Een maand Thelma

Thelma is morgen een maand oud! Zeggen dat de tijd vliegt, lijkt echt een understatement. Hoewel ik vrijwel elke seconde geniet -- zelfs als ze de boel bijeen krijst of uiterst onaangename geuren door mijn huis of dat van vrienden verspreidt -- vind ik nog dat de tijd te snel gaat. Het is als een vakantie die altijd weer voorbij is voor je het goed en wel beseft. Gelukkig dient er zich bij baby's telkens weer een nieuwe dag aan, waarin ze weliswaar ietsiepietsie ouder zijn, maar nog steeds even prachtig.

Ik heb er bijna negen dagen alleen met Thelma opzitten, want Bernard zit met Anima Eterna in Duitsland. Vanavond komt hij even thuis om Thelma's eerste maand te vieren (prioriteiten!), maar morgen is hij alweer vertrokken naar Frankrijk. Het is voor allebei lastiger dan met z'n drietjes, maar we slaan er ons wel door. Hij moet ze twee weken missen, ik moet er twee weken alleen op passen. Het lukt gelukkig goed dankzij de uitstekende hulp van mijn ouders, de kraamzorg en de geweldige caterservice van de vrienden. Caroline, Gunther, Jonas, Nicolas, Eline, Katrien, Bruno, Henk, Hannelore, Elke, Öznur: merci! En pepe Sam en tante Lien: ik kijk alvast uit naar jullie pasta all'amatriciana.