Thelma zit sinds dinsdag boven haar geboortegewicht! Ze is een hele tijd blijven afvallen, omdat we nog niet helemaal doorhadden hoeveel het meisje wel kon eten. De vroedvrouwen gokten op krampjes en zuighonger om haar huilbuien en grimassen te verklaren, maar blijkbaar was het onmiskenbaar HONGER! Ze is blijkbaar een hele grote eter, een 'doorjager' zoals haar papa wellicht: heel veel eten en vrijwel niet bijkomen. Aan de borstvoeding alleen had ze dan ook niet genoeg, en nu eet ze letterlijk voor twee: eerst drinkt ze een halfuur aan de borst en daarna tuttert ze een hele fles leeg met evenveel melk als een kindje zonder borstvoeding zou drinken... Moedermelk én poedermelk, the best of both worlds. Behalve vanochtend toen moeder een onverwachte melkdouche kreeg, blijft alles mooi binnen en groeit ze dus zienderogen: meer dan 3,700 kg en al 54 cm. Er zijn zelfs al twee pyjamaatjes te klein geworden.
En ook goed nieuws: mama valt omgekeerd evenredig af en is al elf kilo kwijt. Hoe maten en gewichten en de bijhorende vreugde kunnen verschillen als je wat ouder wordt...
vrijdag 30 juli 2010
zondag 18 juli 2010
Voor het eerst in het grote bad
vrijdag 16 juli 2010
Liefste Thelma
Je bent nu precies een week oud. Vorige vrijdag om 5.17 uur kwam je ter wereld. Je bent eruit gefloept, zoals je papa had voorspeld, hoewel ik natuurlijk een handje heb geholpen. Je papa heeft ook een handje geholpen door de letterlijke en figuurlijke duwtjes in de rug: de eerste tijdens elke wee, de tweede in de vorm van aanmoedigingen, verse thee, rustige muziek, koude washandjes en warme sokken tijdens de arbeid. Geen wonder dat ik van vier naar acht centimeter ben gegaan op anderhalf uur tijd... We waren nog net op tijd in het ziekenhuis om de afspraak met jou een uurtje later niet te missen. Ook de vroedvrouw Semra heeft een handje geholpen en zelfs haar beide vuisten gebruikt, mét gestrekte armen, om jou de juiste richting uit te duwen.
En toen was je daar, een prachtig klein stil meisje, dat niet eens schreeuwde, maar recht in mijn ogen keek. En ik smolt. Je trok gekke bekken en ik herkende op slag mezelf als piepklein jonkie. Het volgende wat ik zag, was de neus van Bernard, in miniversie weliswaar -- gelukkig maar! De oorsprong van je oogjes is nog niet helemaal duidelijk: op het eerste gezicht zijn het de grote blauwe kijkers van Bernard, maar het zouden ook nog die van mij kunnen zijn, als het toch nog bruine oogjes worden. Ze kunnen in elk geval al heel goed rondkijken, en als je in mijn ogen kijkt, dan ben ik verloren. Ik dacht altijd dat die legendarische verliefdheid metaforisch was bedoeld, maar heb nu gemerkt dat het ook fysiek echt voelbaar is, die kriebels rond het middenrif.
En je steelt niet alleen mijn hart, ook dat van je papa, dat is meer dan duidelijk, van je opa en oma, bomma en bompa, meter en pepe, en zelfs dat van de kinderarts, die een vroedvrouw erop wees dat je zo'n alerte baby was. Je bent al ontzettend sterk, je kan ook al lachen (en ik geloof niet dat het zomaar zenuwtrekjes zijn) en je kan ook ontzettend goed krijsen, als het eten niet op tijd wordt opgediend of als de krampjes na de maaltijd de kop opsteken. We hebben al een paar goeie trucs ontdekt, waarvan de draagdoek de absolute winnaar is, en we doen ons best om je zo goed en zo kwaad als het kan te sussen.
Nu bijvoorbeeld, even to the rescue!
En toen was je daar, een prachtig klein stil meisje, dat niet eens schreeuwde, maar recht in mijn ogen keek. En ik smolt. Je trok gekke bekken en ik herkende op slag mezelf als piepklein jonkie. Het volgende wat ik zag, was de neus van Bernard, in miniversie weliswaar -- gelukkig maar! De oorsprong van je oogjes is nog niet helemaal duidelijk: op het eerste gezicht zijn het de grote blauwe kijkers van Bernard, maar het zouden ook nog die van mij kunnen zijn, als het toch nog bruine oogjes worden. Ze kunnen in elk geval al heel goed rondkijken, en als je in mijn ogen kijkt, dan ben ik verloren. Ik dacht altijd dat die legendarische verliefdheid metaforisch was bedoeld, maar heb nu gemerkt dat het ook fysiek echt voelbaar is, die kriebels rond het middenrif.
En je steelt niet alleen mijn hart, ook dat van je papa, dat is meer dan duidelijk, van je opa en oma, bomma en bompa, meter en pepe, en zelfs dat van de kinderarts, die een vroedvrouw erop wees dat je zo'n alerte baby was. Je bent al ontzettend sterk, je kan ook al lachen (en ik geloof niet dat het zomaar zenuwtrekjes zijn) en je kan ook ontzettend goed krijsen, als het eten niet op tijd wordt opgediend of als de krampjes na de maaltijd de kop opsteken. We hebben al een paar goeie trucs ontdekt, waarvan de draagdoek de absolute winnaar is, en we doen ons best om je zo goed en zo kwaad als het kan te sussen.
Nu bijvoorbeeld, even to the rescue!
donderdag 15 juli 2010
Thelma slaapt
Wat is ze braaf als ze slaapt! :-)Als ze honger heeft, kan ze schreeuwen als de beste, maar wat 'n schatje is het toch...
Zes dagen oud, en ons leven is al ondenkbaar zonder haar.
Met dank aan de mama, die het geweldig heeft gedaan tijdens de zwangerschap en de bevalling, en ongetwijfeld de beste moeder zal worden die dit kleintje zich kan inbeelden.
woensdag 14 juli 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)