Thelmataal (25): Toneeltje

Het leven is een schouwspel, zeker bij Thelma de laatste weken. Alles is toneel: 'En jij was dan de oma, hè, mama, en ik was dan grote zus', of: 'Gaan we dan spelen dat er hier geen yoghurt is?' (handen over haar kommetje), en: 'Paardje, oh, lief paardje, breng je mij nu naar de badkamer?', en ook: 'Gaan we spelen dat het vandaag maandag is?' (op een maandag), en nog: 'En dan kwam je dat allemaal hier zetten, hè, want dan verkoop ik dat'.

Het grappige is dat Thelma soms vergeet dat het een toneeltje op haar aanvraag was. Gisterenmiddag vroeg ze aan Bernard of hij wou spelen dat haar yoghurt zijn yoghurt was, en zo gevraagd zo gedaan.

Thelma: 'Je moet zeggen dat het jouw yoghurt is.'
Bernard: 'Hé, dat is mijn yoghurt!'
Thelma: 'Nee, mijne!'
Bernard: 'Jawel, dat is mijn yoghurt hoor.'
Thelma: 'Nee!'
Bernard: 'Toch wel, geef maar hier.'
Thelma: 'Maar het is van mij ...'
Bernard: 'Nee hoor, ik heb die net voor mij genomen.'
Thelma: 'Maar ... Het is ... Mijn yoghurt ...'
Bernard: 'Nee hoor, *mijn* yoghurt!'
Thelma, geschokt door zoveel onrecht: 'Maar mama, papa zegt dat het zijn yoghurt is ...'

Thelmataal (24)

• 'Dag werkmannen!' [Thelma kwam stilletjes beneden toen de schrijnwerkers nieuwe ramen aan het plaatsen waren, maar zei hen spontaan en luidkeels vaarwel toen ze naar school vertrok.]
• [ziet de KBC-toren:] 'Maar mama, gaan we spelen dat daar mijn werk is?' [Ja, wat ga je daar doen vandaag?] 'Van alles.' [En waarmee ga je beginnen?] 'Met een beetje te lezen.' [Goed idee.] 'En ik ga ook mijn boterhammetjes meenemen.' [En wie zijn je collega's?] 'De Mega Toby's.'
• 'Het is echt geen leuk idee, mama. Het is echt-echt geen leuk idee.'
• 'Ik ben moe. Want ik ben wel nog klein hè.'
• 'Geen leuke dag. Echt geen leuke dag.'
• [op het toilet:] 'Mijn pipi speelt een liedje.'
• 'Jezus is dood omdat hij aan het kruis hangde. En dat kruis kan iedereen dooddoen. Is dat waar?'
• 'Ik wil Smacks zonder melk.' [ik zeg niet meteen iets] 'Heb ik pech?' [Thelma, lichtjes in paniek:] 'Heb ik nu pech?! Ik wil geen pech!'
• [wijst op een roze cirkel:] 'Dit is mijn lievelingskleur, want meisjes vinden roze mooi. [ik: 'Sommige meisjes vinden roze mooi, ja, en sommige jongens ook. Vroeger was roze voor jongens en blauw voor meisjes ...'] 'Mooh!' ['Ja, ik had vroeger een blauwe kamer en pepe Sam een roze.'] 'Met een blauw bed? En blauwe poten? En pepe Sam een roze? Is Pepe Sam Een Jongen?'

Oudercontact

Gisteren was het Thelma's tweede oudercontact, en voor de gelegenheid gingen Bernard en ik eens samen luisteren. Toen het idee van oudercontacten voor kleuters opkwam, vond iedereen dat gek, en dat idee leeft nog altijd een beetje, ware het niet dat het toch wel fijn is om eens in alle rust ervaringen bij elkaar te leggen met de juf, want zij is tenslotte dertig uur per week met je kind bezig. Welbevinden, kopvoeters tekenen, kleuren herkennen, fijne motoriek, taalvaardigheid, zelfredzaamheid: je kunt al heel veel zeggen over zo'n ukkie.

Thelma zegt altijd parmantig 'gespeeld' als we vragen wat ze die dag gedaan heeft op school, en als we vragen waarmee, volgt steevast 'met de blokken'! Alsof ze ooit met de blokken speelt op school ... 't Is zomaar een antwoord om van onze vragen af te zijn, en juf Vannessa benadrukte licht verbaasd dat ze echt nooit met de blokken speelt. Op maandag- en donderdagochtend in de praatronde zegt Thelma ook vaak hetzelfde volgens de juf: wat ze gegeten heeft 's morgens en dat ze met haar 'caravan' heeft gespeeld (een kampje tussen twee kasten, haar winkeltje en twee stoelen).

We hebben meestal van alles gedaan in 't weekend, maar mij geeft het niet dat ze een eigenzinnige selectie maakt: ze hoeft geen uitgebreid verslag te geven van wat ze allemaal heeft meegemaakt. Er komen nog genoeg zelfevaluaties, overzichtsrapporten en functioneringsgesprekken aan. Dat neemt niet weg dat ik het fijn vind om de verslagjes van de praatronde te lezen en te kijken wat ze eruit haalt -- en wat ze erbij verzint (Plopsaland) op basis van wat anderen zeggen. Een kleine bloemlezing:

• 16/9: ik heb een valies, een rode, ook een caravan, van speelgoed, die is lekker warm, mijn chauffage staat daar aan; ik heb 1 koude, en 1 warme, ik heb ook een zwarte poes en die heet Charlot
• 30/9: maandag is mijn lievelingsdag! ik was op een feest van bompa [waarom?] hij was jarig! [hoeveel jaar?] weet ik niet [80] ik ben ook nog naar de stad geweest en er was alarm, die was luid dan weer gedaan; ik heb ook een ballon gekregen op dat feest
• 11/10: een boterham met choco gegeten, die was lauw, die zat in de diepvries [juf legt uit: eerst heel koud, bevroren, en dan ontdooien] ik ga naar Plopsaland, ik ben er nog niet geweest
• 21/10: die T-shirt heb ik van oma gekregen, er staat een poes op met blinkertjes, Louise was daar ook, dat is mijn nichtje; Laura was op school, er was daar feest; ik heb ook nieuwe schoenen en ze doen hier een beetje pijn
• 7/11: een boterham met choco gegeten; van de caravan heb ik al verteld hè? mama was een boerin, zij speelde dat voor ik ging slapen, ze had een zeesterticketje nodig om aan de politie te geven; ik was de chauffeur van de caravan
• 14/11: ik ben naar de stad geweest, een nieuwe tandenborstel gekocht met 2 voetjes die kunnen plakken, ik heb chocolade gekregen bij Els en een omslag gegeven [robots gezien? (zoektocht van tweede leefgroep en juf Els met chocolaatje als beloning)] ja, veel, wij gingen roepen: 'wij zijn de robots'
• 16/12: mijn oma heeft ook hertjes in de kerstboom gehad zoals hier in de klas, ik ben naar een kleine Louise feest geweest, daar heb ik taart met chocolade gegeten en macaroni; ze werd drie jaar, kleine Louise!

Thelma gaat dus graag naar school, is enthousiast en opgewekt, neemt actief deel aan het 'klasgebeuren', en ze weet zich goed te redden als ze koud heeft, honger of naar het toilet moet. En dat is het belangrijkste. Ze heeft nood aan klasrituelen, geeft aan wanneer de juf iets vergeten is (ook al sloeg de juf net een stuk van het verhaal over om wat voort te maken) en legt ook aan de andere kindjes uit hoe iets moet. Vanessa heeft ook een sociogram gemaakt en daar blijkt dat elk klasgenootje haar opnoemt als ze gevraagd worden wie hun vriendjes zijn. Thelma noemde zelf Ramon, Bas, Eloy, Amélie en Zhané, maar wordt dus heel vaak zelf vernoemd.

De juf zei dat ze wellicht zo geliefd is omdat ze graag van alles uitlegt aan de andere kinderen, en daarna ook heel geïnteresseerd vraagt of ze het begrijpen. Omdat ze al zo goed praat en veel onthoudt, herhaalt ze vaak wat er gezegd is als hulp voor de anderen, en wellicht weten die andere ukkies dat te waarderen. Ze is ook vaak heel grappig, wat we al wisten, en kan heel verrassend en ontwapenend uit de hoek komen. Ze heeft geen stuurse buien meer, maar heeft het soms wat moeilijk om gezag te aanvaarden als er iemand nieuw is bij de opvang of in de klas. Eten lukt ook niet elke keer even goed op school, maar dat moeten we maar gewoon aanvaarden.

Omdat ze vooral op taal en verhalen is gefocust, is de fijne motoriek nog niet optimaal: scheuren en knippen zijn niet altijd makkelijk (daar zijn de befaamde 'knipvaardigheden' van Verhaeghe weer!), en dan zegt ze vaak dat ze er moe van wordt, met de illustrerende 'pfff' erbij, dat het lastig is en dat ze wil stoppen. Soms ligt het ook aan de eisen die ze zichzelf stelt: ze wou niet gewoon *op* de dikke lijn knippen tussen twee tekeningen, maar wou koste wat het kost die lijn *eraf* knippen ... De juf luistert gelukkig naar haar verzuchtingen: ze mag dan opruimen en doet gewoon de volgende keer verder. Geen aanmaningen om nog harder te proberen, genre 'je kunt dat wél', geen aansporing om vol te houden, geen vergelijkingen met anderen die het wel al kunnen. Gewoon de volgende dag nog eens proberen en dan zien dat het telkens beter lukt.

Ik ben blij dat ze daar de ruimte voor krijgt, dat ze niet alles hoeft te kunnen, want ik herken wel het perfectionisme, de lichte faalangst om iets niet helemaal goed te kunnen, en er dan liever mee te willen stoppen. Ik wil er ook soms liever de brui aan geven als ik vrees iets niet perfect te kunnen, tot ik me van de weeromstuit dan weer voorneem om er helemaal voor te gaan. Het is iets waar je door moet, waar je zelfvertrouwen in moet ontwikkelen, maar dat moet er in elk geval niet ingeramd worden. Niet iedereen moet alles kunnen, en meer nog: niet iedereen moet alles perfect kunnen. 't Is allang goed genoeg zoals het is.

Thelmataal (23)

• 'Ik ga met de fiets naar brandweerland.'
• 'Kijk! Daar ligt een fietsslot. Dat kan een keer gebeuren, hè.'
• 'We zijn bijna bij Muziek op Schoot. Ik ruik het al.'
• 'Zijn mijn oogjes nog rond?' [Bernard had een paar weken voordien zijn vader geciteerd met de gevleugelde woorden: 'Van te veel televisiekijken krijg je vierkante ogen.']
• 'Maar mag ik alsjeblieft eens de vliegenmepper?'
• [Bernard stelt Rudy voor: 'Rudy is een hele goede fotograaf.'] Thelma antwoordt terstond: 'En jij?'
• 'Yoghurt met bossebes!'
• [zingt:] 'Vlindertje, vlindertje, zo vlieg je hoog ... Vlindertje, vlindertje, zo vlieg je laag ... Vlindertje, vlindertje, wat ga je doen? Vlindertje, vlindertje, zoek maar een broccoli-want-die-lijkt-op-een bloem!'
• 'Ik wil een fiets maar ik heb al een fiets!' [zelf ingetikt op mijn gsm]
• 'Als er hier zo water komt en overstroomt en alles nat maakt, dan moeten wij zeggen: "maseg"!'
• 'Hoor jij mijn kakje?'
• 'Maar mama, zou ik beter een koekje krijgen?'
• [ik: 'Eet een keer met je mondje dicht.' Thelma:] 'Is er hier een vlieg?'
• [tussentaal:]
• 'Ik vind da leuk zu.'
• 'Da vind ik ook schoon hoor.'
• 'Ga je dat in de vuilbak smijten?'
• [beelden na de tyfoon in de Filipijnen:] 'Precies 't is rommelmarkt!'
• 'Mega Mindy is geen nachtdier hè?'
• 'Troost mij nie!'
• 'Het is wel lekker, maar *wij* lusten het niet.' [reddingsmanoeuvre na snoepjes van een oma die ze niet goed kent en die vroeg of ze het niet lekker vond]
• '35, mama? Dat is wel heel oud, dan heb je zo'n ... verfrommelde ... kop.'
• 'Gaan we spelen dat dit [duploblokje] de koksmuts is? Want de giraf is de kok, hè.'

Tuut

Thelma heeft vrijdag haar tuut aan de Sint gegeven, en dat ging eigenlijk heel goed. We waren eerst niet echt van plan om mee te doen met de Sintgekte, omdat ik het toch moeilijk heb om zo georkestreerd te liegen tegen een kind, maar boycotten wou ik ook niet. Toen ik Thelma eens langs de neus weg vroeg of ze haar tuutje niet aan de Sint zou geven, zei ze tot mijn verbazing meteen ja. En dan kon ik niet meer terug natuurlijk.

Ze was verslingerd aan haar tuut de laatste tijd. De tuutjesboom stond al een tijdje gepland, maar we schoven het steeds maar voor ons uit. Toen ik vroeg wat ze in ruil wou voor haar tuut, koos ze een roze botsauto voor de ene, en een roze trein voor de andere tuut. Na een zoektocht bij Bart Smit, Petit Zsa-Zsa en KRAT, die veel roze maar weinig coole treinen, laat staan botsauto's opleverde, heb ik dan maar een knuffel gekocht in de vorm van een uil, haar laatste nieuwe lievelingsdier. En zie!

De eerste nacht had ze nog niet echt door dat het menens was: ze liep haar kamer in en vroeg gespeeld verbaasd waar haar tuutje was, in de hoop dat ik het theatraal tevoorschijn zou toveren, en was ze toch lichtjes ontgoocheld toen ik bevestigde dat het echt met de Sint was meegegaan. In de badkamer net hetzelfde scenario. In bed zei ze dat ze niet zou kunnen slapen, en vroeg ze: 'Heb jij niet iets wat er een beetje op lijkt?' en 'Wil je eens zoeken?', maar viel ze na het teleurstellende antwoord en wat zeuren en zingen toch in slaap.

Voor de middagdut op zaterdag zei ze dat ze weer niet zou kunnen slapen, maar toen ik als troost naast haar bedje ging zitten, bleek ze zo moe te zijn dat ze vrijwel meteen in slaap viel. Zaterdagavond was er protest en schreeuwde ze een paar keer dat het echt niet ging lukken, maar na wat roepen en nog eens opstaan en nog eens proberen en nog wat ontgoocheling en nog een keer plassen, lukte het uiteindelijk wel.

En de vier bedtijden nadien doken er geen problemen meer op. Ze vraagt wel of ik de Sint eens wil zeggen dat ze haar tuutje terug wil, en ze zegt geregeld dat ze haar tuutje mist, maar ze is blij dat ze toch haar doekje nog mocht houden, het schatje. Al bij al dus een vrij geruisloze transitie, die ik me helemaal anders had voorgesteld. Drie nachten gehuil bijvoorbeeld, of veertien dagen een onrustige slaapster in huis, om maar iets te zeggen.

Hoest

Ik ben ongerust. Mijn kleine Thelma die haast nooit ziek is, hoest de longen uit haar lijfje. Ik ben deze week met haar al naar de huisarts en kinderarts geweest, maar het verbetert niet: wat aanvankelijk een zware verkoudheid was met wat koorts, werd een dubbele oorontsteking en ontstoken poliepen. En steeds blijft er die verschrikkelijke hoest. Niets op de longen, zegden beide artsen, maar zo klinkt het niet. Ik twijfel tussen nog een nacht afwachten, of nu iets doen. Ze hoest slijm op, en ze dreigt er soms haast in te blijven. Spoed? Raad vragen? Nauwkeurig monitoren? Hopen op een laatste lastige nacht voor haar?

Ik neem Bernards advies ter hand om te gaan kijken als ik ongerust ben: ik verlaat om het kwartier mijn bureau boven, waar ik werk inhaal dat ik deze week niet rond heb gekregen. Thelma sliep lang en veel, op dinsdagavond en woensdag hebben mijn ouders haar opgevangen, maandag 11/11 en vrijdag 15/11 was de universiteit gesloten, maar de duttijden en de avonden zijn niet genoeg gebleken om mijn werk rond te krijgen. Of was mijn planning ook zonder ziekenzorg te ambitieus? Ik zie mijn deadlines vooruitgeschoven worden en ik zie haar niet beter worden. Ik ben zelf verkouden, maar kan me geen ziekte veroorloven, al is dat laatste altijd een illusie. Het lijf gaat voor.

Mijn hart breekt als ik haar hoor vechten in haar slaap. Ik denk dat ik vannacht maar eens naast haar slaap.

Later

Thelma staat nu ook op de site van De Kleine Zebra reclame te maken voor het boek van Ponnekeblom. Maar wat ze eigenlijk echt worden wou, is geen fotomodel, maar, in chronologische volgorde:

• 'boomverzorger' (in Zuid-Afrika)
• 'kokkin' (toen ik een T-shirtje had gekocht met meisjes en beroepen)
• 'brandweervrouw' (geleerd in de klas)
• 'lesgever' (zoals ze afgelopen woensdag zei tegen mijn ouders)

Thelmataal (22): Ojoo

Thelma heeft een nieuw stopwoordje, en wel: 'ojoo!'. Ik vind het ontzettend grappig dat een driejarige al met jopie-popietaal naar huis komt. Zeker omdat ik 'oejoeyeah' van de Homo Turisticus ook zo hilarisch vond. Nadat we afgelopen zomer eens naar de Blaarmeersen waren geweest met de vierjarige Lola was 'cool' een tijdje populair, maar dat is er precies uit. Nu is het 'ojoo' al wat de klok slaat.

Antwoord van Leesknuffel

From: sophie.vanluchene@verbode.be
Sent: dinsdag 24 september 2013 13:51
To: [Lott]
Subject: Re: Aanbod Leesknuffel

Beste mevrouw

Bedankt voor uw reactie op ons aanbod van Leesknuffel.

Ik werk ondertussen al bijna 9 jaar bij de uitgeverij en heb de reeks Leesknuffel weten starten in 2006.
Het is mij echter nooit opgevallen dat er een bepaald stigma werd gecreëerd naar jongens of meisjes toe.
Omdat ik toch zeker wou zijn, ben ik de titels van de afgelopen jaren eens gaan bekijken.
Het valt me hierbij op dat we vooral veel dieren als hoofdpersonage gebruiken : Vissen, koeien, honden, muizen, apen, draken, kevers, pinguïns...
Er wordt bij de keuze van de onderwerpen rekening gehouden met de leefwereld en de interesse van de kleuters.
De thema's zijn eigentijds en laten ook maatschappelijke thema's niet achterwege (bv. Alzheimer).
Ik vond toch ook een aantal titels terug zoals:

- Carlotta : Ik wil mijn haar niet kammen
- Carlotta : Ik wil geen bril
- Liselotte op de loer
- Ik kom hier niet uit (gaat over een jongetje dat bang is)

Ik verwijs u graag door naar onderstaande link waar u een overzicht hebt van een aantal titels (+korte inhoud) die in het verleden verschenen zijn.

Het is in elk geval geen bewuste keuze geweest om clichés te bevestigen en ik vermoed dat de samenstelling van de reeks 2013-2014 dan ook eerder op toeval berust.

We wensen u in elk geval te bedanken voor uw opmerking en we zullen uw reactie zeker doorsturen naar onze uitgeefster.

vriendelijke groeten
Sophie Vanluchene
Uitgeverij Averbode

 Ik heb meteen nog eens gereageerd:

From: [Lott]
Sent: dinsdag 24 september 2013 14:44
To: sophie.vanluchene@verbode.be
Subject: RE: Aanbod Leesknuffel

Beste mevrouw Vanluchene (en collega’s)

Hartelijk dank voor uw antwoord. Het doet me plezier dat de samenstelling voor dit schooljaar wellicht op toeval berust en dat het aandachtspunt in de toekomst wordt meegenomen. Ik ben ervan overtuigd dat er geen bewust stigma is gecreëerd, maar ik weet wel dat er onbewust veel verwachtingen aan kinderen worden meegegeven, zeker via literatuur. Wat bijdroeg tot mijn ongenoegen is dat het concurrerende aanbod van Leesleeuw (Uitgeverij Zwijsen) tien boekjes bevat met ook voornamelijk jongens, mannen en mannelijke dieren als hoofdpersonage. Het enige meisje in die reeks is een prinsessenmeisje met een papa die misschien wel te sterk is en een lieve mama. Ik heb ondertussen van hen ook al reactie gekregen en ook zij geven aan dat hun keuze voor dit jaar op toeval berust en dat enkele verhalen minder stereotiep blijken dan op het eerste gezicht lijkt. Ik heb ondertussen op jullie site gezien dat het volledige aanbod veel diverser is, maar ik was wat gealarmeerd door de wat eenzijdige selectie die dit schooljaar aan de kleuters is aangeboden.

Vriendelijke groeten
[Lott]

Nog meer van Leesleeuw

Ik kreeg nog een mailtje van de projectredacteur Taal, over de toelichting die ze van de hoofdredacteur van Leesleeuw had gekregen:

Zij geeft aan dat er dit jaar inderdaad toevallig meer jongens en dieren in het kleuterabonnement een rol hebben, maar zegt ook het volgende:
 
In het verhaal Pas op! gaat het over twee kindermuizen: een broer en een zus. De oppas komt op hen passen en Mies (de meisjesmuis) maakt haar broer bang, want ‘oppas’ betekent ‘pas op’:
Mies zegt:
‘De oppas ruikt je.
Dan pakt ze je.
Dan bijt ze je.
Dan eet ze je op.’
‘Nee!’ roept Pip.
 
In het boek Schoen of pet? speelt Anna de hoofdrol. Zij is wel degelijk avontuurlijk want ze gaat met haar tegenspeler Xef naar zijn planeet. En daar ziet de Sint er heel anders uit…
 
En Superman Jan is helemaal niet stoer… Op het einde van het verhaal durft hij toch het zwembad inspringen (zoals de andere kinderen: en dat zijn zowel meisjes als jongens).
 
Hopelijk hebben wij u kunnen overtuigen dat we zeker aandacht hebben voor diversiteit. Ik ben er zeker van dat er volgend jaar meer meisjes in het abonnement een hoofdrol zullen hebben! De boodschap is in ieder geval doorgegeven.

 Zou ik nu een abonnement nemen of niet?

Antwoord van Leesleeuw

Ik heb ondertussen antwoord gehad van Uitgeverij Zwijsen op mijn mail van zaterdag. Tien van de tien boekjes vind ik net te veel om van toeval te spreken of het over 'net iets meer jongens en dieren' te hebben, maar ik ben blij dat ze in theorie alvast mijn mening delen. Dat de verhalen over Superman Jan en de sterke papa een andere richting uitgaan dan verwacht, doet me plezier, maar ik wil niet wachten tot het eerste leerjaar om eens een sportief meisje in de hoofdrol te zien.

Beste Mevrouw [Lott],
 
Uitgeverij Zwijsen besteedt veel aandacht aan een divers aanbod in kinderboeken en boekenabonnementen. Dat betekent dat er rekening wordt gehouden met het doorbreken van traditionele rollenpatronen, dat er aandacht is voor verschillende culturen, verschillende gezinssituaties enz. Verschillende thema’s komen aan bod, verschillende soorten verhalen, ook poëzie, beeldverhalen, fictie, non-fictie.
Dat de boekjes van Leesleeuw kleuters dit jaar misschien net iets meer jongens en dieren in de hoofdrol hebben, is dan ook toeval. Het eerste Leesleeuwboekje van het eerste leerjaar is bijvoorbeeld: ‘kom mee, pom!' over Kit, een stoer meisje dat graag wil winnen.
Als u graag meer weet over de inhoud van de boekjes voor kleuters, kunnen we altijd aan de hoofdredacteur van Leesleeuw een meer gedetailleerde omschrijving vragen. Mijn sterke papa zou misschien net wel eens anders kunnen uitdraaien dan je op het eerste zicht zou verwachten. Of Superman Jan dan echt een superman is, weten we ook niet met zekerheid op basis van de korte inhoud…
 
In ieder geval gaan wij volledig akkoord met wat u schrijft: wij houden hier ook van Mathilda, Floddertje, Pippi Langkous en Janneke!
 
Vriendelijke groeten,
 
Els Hoebrechts
Projectredacteur Taal

Thelmataal (21): Thelma's alfabet

Thelma speelt heel graag met haar magneetletters. In Zuid-Afrika hadden we een setje plastieken letters gekocht voor op de diepvries in de gemeenschappelijke keuken, en hier in België heb ik in de Ava een 'moussen' versie gevonden die ze op de verwarming plakt en ook dienst doet als puzzel. We hebben ze nu een klein jaar en er zijn dus heel wat 'welke letter is dit?'-vragen gepasseerd. Zo vaak zelfs dat Thelma een eigen alfabet heeft -- alleen de K, U en Z ontbreken nog. Ik stel het graag eens aan u voor.

A = de letter van oma Annette
B = de letter van Bernard
C = de letter van tante Christine
D = de letter van Danny
E = de letter van Els
F = de letter van fiets
G = de letter van giraf
H = de letter van opa Hugo
I = de letter van oma Ingrid
J = de letter van opa Johan
K = de letter van ?
L = de letter van Lott
M = de letter van mama
N = de letter van Niels
O = de letter van opa en oma
P = de letter van papa
Q = de letter van kù
R = de letter van Rudy
S  = de letter van pepe Sam
T = de letter van Thelma
U = de letter van ?
V = de letter van vogel
W = de letter van Willeke
X = de letter van xylofoon
Y = de ypsilon
Z = de letter van ?

Doordat ze alle hoofdletters kent, kan ze dus ook al sms'en met mijn hulp. Als je mij dus ooit Thelma-Opa-Thelma Mama-Annette-Annette-Niels-Danny-Annette-Giraf tegen haar hoort zeggen, zoals afgelopen zaterdag, dan is dat gewoon de sms 'Tot maandag!'