Liefste Thelma

Je bent nu precies een week oud. Vorige vrijdag om 5.17 uur kwam je ter wereld. Je bent eruit gefloept, zoals je papa had voorspeld, hoewel ik natuurlijk een handje heb geholpen. Je papa heeft ook een handje geholpen door de letterlijke en figuurlijke duwtjes in de rug: de eerste tijdens elke wee, de tweede in de vorm van aanmoedigingen, verse thee, rustige muziek, koude washandjes en warme sokken tijdens de arbeid. Geen wonder dat ik van vier naar acht centimeter ben gegaan op anderhalf uur tijd... We waren nog net op tijd in het ziekenhuis om de afspraak met jou een uurtje later niet te missen. Ook de vroedvrouw Semra heeft een handje geholpen en zelfs haar beide vuisten gebruikt, mét gestrekte armen, om jou de juiste richting uit te duwen.

En toen was je daar, een prachtig klein stil meisje, dat niet eens schreeuwde, maar recht in mijn ogen keek. En ik smolt. Je trok gekke bekken en ik herkende op slag mezelf als piepklein jonkie. Het volgende wat ik zag, was de neus van Bernard, in miniversie weliswaar -- gelukkig maar! De oorsprong van je oogjes is nog niet helemaal duidelijk: op het eerste gezicht zijn het de grote blauwe kijkers van Bernard, maar het zouden ook nog die van mij kunnen zijn, als het toch nog bruine oogjes worden. Ze kunnen in elk geval al heel goed rondkijken, en als je in mijn ogen kijkt, dan ben ik verloren. Ik dacht altijd dat die legendarische verliefdheid metaforisch was bedoeld, maar heb nu gemerkt dat het ook fysiek echt voelbaar is, die kriebels rond het middenrif.

En je steelt niet alleen mijn hart, ook dat van je papa, dat is meer dan duidelijk, van je opa en oma, bomma en bompa, meter en pepe, en zelfs dat van de kinderarts, die een vroedvrouw erop wees dat je zo'n alerte baby was. Je bent al ontzettend sterk, je kan ook al lachen (en ik geloof niet dat het zomaar zenuwtrekjes zijn) en je kan ook ontzettend goed krijsen, als het eten niet op tijd wordt opgediend of als de krampjes na de maaltijd de kop opsteken. We hebben al een paar goeie trucs ontdekt, waarvan de draagdoek de absolute winnaar is, en we doen ons best om je zo goed en zo kwaad als het kan te sussen.

Nu bijvoorbeeld, even to the rescue!