Niks tandjes! Ze had het lastig omdat ze een dubbele oorontsteking had, haar eerste noemenswaardige ziekte van haar leven. 't Ging op en af, met een dagje zeuren en huilen, en dan weer een dagje hypercontent. Maar toen ze ook nog eens rode vlekken kreeg over haar hele O-lijfje, zijn we toch naar de kinderarts gegaan. Eén oor vuurrood, één oor dat net geperforeerd was. De vlekken waren een reactie op die infectie en zouden vanzelf verdwijnen. De dag erna was nog wat lastig, maar op zondag was ze alweer helemaal in vorm.
Ik daarentegen, ben nog niet helemaal de oude. Door het slaaptekort een grote verkoudheid opgedaan, zere keel gekregen, en toen ik dacht dat ik er min of meer van af was, een hele namiddag en avond 39 graden koorts om bij de dokter te horen dat ik een beginnende oor- en longontsteking heb. Een les die ik dus in mijn oren knoop: ik recupereer niet meer zo goed met een baby in huis, dus zelfs als ik denk dat ik genezen ben, moet ik toch nog een nacht vroeg in bed.
En idealiter houdt Thelma dan ook haar oude nachtritme aan, zonder honger om half vijf en groot feest om zeven. Zeker als ik er alleen voor sta omdat mijn lief op tournee is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten