Kater met kind

Wat een fantastische dochter heb ik toch: een dochter die aanvoelt dat mama gisteren is gaan feesten tot veel te vroeg in de ochtend, en die daarom de hele dag een engeltje was, niet zeurde, niet huilde, kusjes gaf, rustig speelde met alles wat ik haar aanreikte, en, heel belangrijk, lange dutten deed.

Ik ben dus niet afgestraft voor mijn liederlijk gedrag en ik kan met een gerust hart in de toekomst nog eens zo'n escapade wagen. Al weet ik wel dat ze hoe langer hoe minder gaat slapen overdag en ik ooit toch nog de pijnlijke gevolgen van kater met kind zal voelen... Nu ja, een kater zonder kind is ook niet te onderschatten, laat dat duidelijk zijn.

Ik ben al vier dagen op zwier -- de Gentse Feesten zijn een zwak van mij -- en ik wou het gisteren écht niet laat maken. Maar zoals dat gaat, zijn de avonden waarop je het écht niet laat gaat maken, de ochtenden waarop je na zonsopgang thuiskomt. Op voorhand plannen dat je het écht wel laat gaat maken, is natuurlijk ook geen oplossing, zeker niet als je weet dat je er de volgende dag alleen voor staat.

Ik heb mijn lief die vandaag naar Lyon moest, rond half zes afgelost vanmorgen, en kon nog tot half negen slapen. Ik heb een verfrissend fietstochtje gemaakt met Thelma, haar in bed gestopt voor haar voormiddagdut, alles klaargezet voor haar groentepapje en ben er zelf weer ingekropen. Thelma heeft mij getrakteerd op een voormiddagdut van twee en een half uur en ik kon dus een vervolg breien aan mijn korte nacht ...

's Namiddags moest ik enkel het vuur onder de groenten steken, hebben we gespeeld, boekjes gelezen en zijn we samen in bad gegaan. Ik heb ze rond half vijf in bed gelegd voor haar namiddagdut en heb zelf weer anderhalf uur meegeslapen. Dat ik fris als een hoentje ben, zou ik niet zeggen, maar het kon veel en veel erger vandaag!