Slaap lekker

Hiernaast is ons schatje klaarwakker, maar over haar slaapritueel wil ik nog iets kwijt. Dat is namelijk veranderd de voorbije week. Vroeger vocht Thelma ontzettend tegen de slaap: ze schreeuwde het hele huis bijeen en je moest haar op alle mogelijke manieren kalmeren. Dat was zowat het enige moeilijke aan haar echt kleine babyperiode. Ze molenwiekte met haar armen, keek van links naar rechts naar links naar rechts, trok haar lakens over haar hoofd, weende hard, harder en nog harder tot ze opeens als een steen in slaap viel ...

Sinds vorige week is het alsof ze zich heeft overgegeven. Zaterdag, toen er voor het eerst een babysit was, is ze zelfs vrijwel meteen in slaap gevallen. Ze ligt nu meestal in bed nog wat te kijken, weent soms nog heel even, wringt nog een beetje, maar ze maakt niet meer het grote misbaar van vroeger alsof we haar iedere avond moedwillig mishandelden. Ze ligt er trouwens zelf als 'warrior' bij: tot de tanden gewapend met een slaapdoekje aan elke arm omdat ze zichzelf anders wakker wrijft en een knuffeldraakje op haar hoofd om wat meer geborgenheid te bieden. Ze blijft ook wat langer op overdag, zodat ze echt moe is als ik haar in bed leg. En: het moet haar eigen bed zijn of dat bij oma en opa, want anders is het een maat voor niets.

Door het winteruur zit ze nu elke dag om zeven uur in bed in plaats van om acht uur. 's Ochtends is ze rond zes uur wakker (behalve zondag, dan heeft ze tot acht uur wintertijd / negen uur zomertijd geslapen!), maar slaapt ze na haar fles nog drie uur voort. Ik zie ze sinds dat winteruur dus een uurtje minder overdag, en heb een uurtje meer vrije tijd 's avonds. Voorlopig was dat nog niet erg, want het waren drie vrije dagen, maar de volgende dagen is het weer werken geblazen en zal het dus wat pijn doen om haar alleen 's avonds een urenhalf te zien. Zeker omdat ze nu ook wat meer begint te knuffelen, haar armpje rond m'n nek legt en zich tegen me aan vlijt. Heerlijk.