La douce France

Wahey! We zijn terug uit Noord-Frankrijk (Picardië, Sainte-Marguerite-sur-Mer, bij Dieppe), alwaar we met 26 volwassenen en 14 kinderen feest hebben gevierd. En dat het een feest was! Lekker druk met al die kindjes, heerlijk gewandeld op het strand, geboortecadeaus gekregen voor Thelma, fijne cadeautjes gekregen voor mijzelve, bijgebabbeld met oude en minder oude vrienden, en gefeest tot 's ochtends.

De oudste kindjes op een rij

Wat een opsteker dat er met veertien kinderen in de vriendenkring toch nog tot een gat in de nacht gedanst kan worden! Tot een uur of vijf gemiddeld, met uitschieters tot half acht, al moet het wel gezegd dat bij de echt vroege vogels maar twee papa's en één mama meer zaten. Ik ben na vier uur slapen rond een uur of negen met Thelma opgestaan, want ze had tenslotte al de klok rond geslapen. Haar nog eens terugleggen na haar ochtendfles zou een heel klein beetje naar kindermishandeling geroken hebben.

Mijn eerste dag van 2011 was, laten we hopen, niet de allerfriste van het komende jaar, maar het viel al bij al wel mee. Beetje knorriger dan anders, maar de happy vibes van de nacht ervoor maken veel goed. En de ochtend erna, vandaag dus, heeft Thelma ons onverhoeds getrakteerd op een uitslaapsessie tot half twaalf. Vandaar dat ik nu nog achter mijn computer zit. Ik had nooit-van-ze-leven gedacht dat ik met een baby nog zou kunnen uitslapen, maar voorlopig bewijst ze dus het tegendeel. Ze is echt voorbeeldig: gunt iedereen een superlieve glimlach, zeurt bijna nooit, eet goed, doet de kunstjes die ze op haar leeftijd hoort te kunnen. 't Is allemaal dolletjes!

Ah ja, en voor wie de gelijkenissen wil spotten tussen mezelf en mijn dochter: ziehier een foto van toen ik ongeveer dezelfde leeftijd had als Thelma hieronder.