Neurose op de loer?

Zou ons kleintje een lichte vorm van dwangneurose hebben? Vanmorgen wou ze haar fles niet leegdrinken, want er was blijkbaar iets wat haar mateloos irriteerde. Ze wees al roepend naar een fles melk, papa zei 'melk' en probeerde nog eens haar eigen flesje aan te bieden, maar dan wees ze al roepend naar de groene dop ervoor, met enige stelligheid, en ze wou pas met een gerust hart voortdrinken toen papa ook effectief de dop op de fles had geschroefd ...

Ook 's avonds is het van dat, hoewel de rituelen wel eens durven te wisselen. Zo wou ze een lange tijd haar fles alleen maar uitdrinken als ze de dop in haar ene hand had en een duim van mij in een andere hand (leg dat maar eens uit aan de babysit). Ze moest en zou ook het everzwijn en het varken op de kast nog even slaapwel wensen, en -- dat spreekt voor zich -- toch ook nog even hun staarten controleren. Een krulstaart en een spits staartje, die er telkens nog bleken te zijn. Huh?

De laatste tijd is de dop van de papfles 's avonds duidelijk passé en wil ze dat ik een boek in mijn vrije hand hou, waar zij dan tijdens het drinken naar believen en niet zonder moeite de pagina's van kan omslaan. Ze ligt tegen mijn linkerarm, krijgt van mijn linkerhand de fles en in mijn rechterhand hou ik dan dat boek zo'n beetje balancerend vast. Gelukkig heb ik nogal grote handen, want de boekjes zijn niet van de kleinste en hebben nog kartonnen pagina's ook. Het is een heel gejongleer om haar te vriend te houden en dat boek niet op haar hoofd of fles te laten donderen.

Ik probeer er niet mee te overdrijven, met dat geritueel, want voor je het weet, zit je met rituelen van anderhalf uur opgescheept met een kleine dirigent die iedereen de weg wijst. En ook met die dwangmatigheid probeer ik op te letten, zodat ze toch nog een beetje flexibel en multi-inzetbaar blijft! Bij oma mag ze bijvoorbeeld zelf met een lepel in de pot terwijl ze eet, maar ik vind dat voorlopig een veel te grote kans op gesmos. Bij de onthaalmoeder doet ze dat toch ook niet? En wat als ze eens gaat logeren of een dagje bij vrienden zit? Moet je dan een handleiding meegeven?

Ze zeggen dat het goed is om rituelen te ontwikkelen, en duidelijkheid te creëren, maar trek hier maar weer eens de grens. Bad, pyjama, fles, boekje, tanden poetsen, aai over haar bol en lekker slapen, tot daar. Maar daartussenin? Wat is haar eigen willetje, waar test ze hoever ze kan gaan, wat bezorgt haar meer dan de noodzakelijke gemoedsrust en structuur? Het gaat vanzelf, dag na dag, maar 't is toch niet altijd zo simpel.