YES

Mijn NIPT is normaal, zo mailde mijn gynaecologe een uurtje geleden. Oef! Ik ben opgelucht en blij en opgelucht en blij. Dat het wat voeten in de aarde gehad heeft tot nu toe, is een understatement (zie hieronder) en daar kwam vanmorgen nog wat geharrewar bij. Na alle heisa van de voorbije weken werd ik vandaag tijdens het ontbijt al opgejaagd door mijn tafelgenoten of er nog geen mail was, of er nu nog altijd geen mail was, of ik niet zelf zou bellen, of ik nu echt niet zelf zou bellen, of ik misschien niet durfde zelf te bellen? En of ik me dan niet eens goed kwaad zou maken?

Ik draalde, want de secretaresse had me verzekerd dat ze meteen zou mailen als de resultaten er waren, en er waren opnieuw nog maar net twee weken verstreken ... Groepsdruk zorgde er echter voor dat ik toch belde -- met het gekende antwoord. Er was nog geen fax aangekomen (en ook geen brief dus) en mijn gegevens lagen klaar om me meteen te mailen als er iets binnenrolde. De resultaten konden twee à drie weken op zich laten wachten, dus ik hoefde ook helemaal niet zelf te bellen. Bekende info dus.

Terug aan de ontbijttafel vroeg iedereen waarom ik me niet eens kwaad had gemaakt. Dat ik over me heen liet lopen. Maar wat heeft het nu voor zin om een lieve secretaresse kwaad toe te spreken en zich te laten verontschuldigen, als die zelf geen enkele fout heeft gemaakt? Hopen dat zij die kwaadheid doorgeeft aan de gynaecologe en zij op haar beurt aan het labo? Geen enkele zin had ik daarin en ik werd zelf al kwader en kwader dat ik mezelf zo onder druk had laten zetten.

De enige die een kwade mail verdiende, was het labo dat me sinds de vergissing, zo ergens rond 17 juni, nog niets had laten weten. Dat het ongehoord was, en hoogst onprofessioneel om daar geen enkele duiding noch excuses over aan te bieden. Ik heb het relaas dus nog eens omstandig uit de doeken gedaan in een mail aan het labo met mijn gynaecologe in cc, en gevraagd op welke manier het labo denkt die fout recht te zetten. En daarmee is de kous nu eventjes af.

Een uur later kreeg ik al een mail van mijn gynaecologe dat mijn NIPT normaal was (met dubbel uitroepteken) en dat ze hoopte dat ik nu van dat goede nieuws kon genieten. Wat ik ook volop doe, aan het zwembad met een krant en een tonic sin gin. Of ik nu een dochter of zoon krijg, was het laatste van mijn zorgen, maar groepsdruk heeft er weer maar eens voor gezorgd dat ik toch nog een mailtje heb gestuurd ... En nu naar buiten, terug de zon in!