Nog een mijlpaal: Thelma zegt haar eigen naam! Ze spreekt het uit als 'Pewma' of 'Pamma', maar ze wijst dus niet langer zwijgend naar zichzelf en zegt niet langer iets als 'ta?', wat ze ook tegen allerlei andere dingen zegt als ze de naam ervan vraagt. 't Is schoon Gents met een vette 'e' die naar een korte 'a' neigt en soms een 'w' meekrijgt zoals in het legendarische Gentse woord 'voebaw' voor voetbal.
De lange rij namen die ze al zei, wordt nu dus eindelijk aangevuld met haar eigen naam. Niet enkel meer Oewiesje (Louise), Tien (tante Lien), Wikke (Willeke) en Uusj (Luce), aangevuld met de onthaalmoeder Pasja (Patricia), haar dochter Iesj (Elise) en de andere kindjes Noor (Noor), Mon (Ramon), Nanna (Anna), Memi (Remi), Nano (Caetano), Pijn (Pepijn) en beebie (Emilie).
En toen ik vanmorgen zei dat ze al een groot meisje was omdat ze alleen zit op een Stokke zonder babybescherming, zei ze beslist: 'Nie meisje'. Bernard vroeg wat ze dan wel was, en ze zei overtuigd 'jonge'. Vanavond zei ze 'Nie meisje, titje', wat 'kindje' betekent. Blij dat ze mijn kindje is!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Oooh Pewma, hoe kjoet :-)
BeantwoordenVerwijderenFien blijft intussen hardnekkig vasthouden aan "Nietje". Zo erg zelfs dat ik mezelf erop betrap af en toe zelf ook "Nietje" te zeggen. Verwarrend :-)