Potchefstroom

Over dat potje: we doen het dus niet consequent, maar misschien is dat wel de beste weg, de basisregel van het opvoeden ten spijt. Ze is ook nog maar eenentwintig maanden. Ze plast met enige trots op het potje en krijgt daarvoor bij ons dolfijntjes, die haar niet bovenmatig interesseren. Op haar leeftijd is zelfs een WC-rol of een plastieken doosje een cadeau.

En bij de onthaalmoeder krijgt ze samen met de twee andere musketiers Mira en Ramon fijne stickertjes op een felgekleurd blad, die Thelma er vooral wil afpeuteren, omdat ze denkt dat het herbruikbare raamstickers zijn. Ze legt ook dikke geurende knollen en wordt daarvoor door ons gênant uitbundig geprezen, maar haar ogen blinken niet feller dan anders. En blinken doen ze haast altijd.

Een strak plan is er dus niet echt. 't Is lang weekend morgen, besef ik nu, maar om haar nu al vier dagen zonder pamper te laten lopen, een paar dagen natte broeken te verversen in de hoop dat, lijkt het me toch nog te vroeg. Zou het luiheid zijn of feilloze intuïtie? Of zou ik gewoon wachten op beter weer om haar dan in onderbroek en crocjes te laten rondlopen? Geen strak plan dus. Tips altijd welkom, bevestiging ook!

Wat wel een plan is dat steeds meer vorm krijgt, is ons vertrek naar Zuid-Afrika! Gisterenmiddag om half twaalf is alles plotseling in een stroomversnelling gekomen en kreeg ik na vier maanden mailen en afspreken twee uur de tijd om mijn dossier op de faculteitsraad te krijgen, een maand vroeger dan gepland. Motivatiebrief, schets van het onderzoek, cv, akkoord van de vakgroep en details van de gastinstelling.

Vandaag hebben de leden van de raad voor akkoord getekend, omdat het quorum gisteren niet bereikt was, en veel kan er nu niet meer misgaan. Volgende week moet mijn goedgekeurde aanvraag nog naar de Dienst Onderzoek, die de beslissing van de faculteit voorlegt aan de Algemeen Directeur, en die laatste volgt normaal gezien alle voorgaande adviezen.

Vandaar ook dat ik dit lange weekend niet meer als een zot aan mijn dossier moet werken om die buitenlandse dienstreis rond te krijgen, maar mij voltijds met potty training zou kunnen bezighouden. De kleine wereld versus de grote wereld ... En die grotere wereld luistert naar de naam Potchefstroom, waar wij normaal gezien over vier maanden een half jaar gaan wonen. Een toepasselijke naam in tijden van zindelijkheidstraining, en ook wel yihaaaa!

We gaan niet voor een jaar, zoals eerst gedacht, want dan bestaat de kans dat ik mijn job niet meer heb bij terugkomst. Mijn contract zou zónder Zuid-Afrika immers aflopen op het moment dat onze hogeschool 'inkantelt' bij Universiteit Gent en de huidige beslissers hebben dan niet veel meer in de pap te brokken. Als ik een jaar wil weggaan, moet ik ook loopbaanonderbreking nemen en zou het kunnen dat ik het laatste jaar van mijn contract niet meer mag 'inhalen' of dat het in elk geval niet op tijd geregeld raakt.

En dus gaan we -- als alles goed gaat -- van eind augustus tot eind februari naar een ander werelddeel. Met z'n drieën. Ik ga er werken aan de Noordwes-Universiteit, Bernard gaat voor Thelma zorgen tot we de opvangmogelijkheden een beetje verkend hebben en hij gaat daarna Afrikaans leren, vrijwilligerswerk doen, fotograferen, vissen, en meereizen naar archieven in Pretoria, Bloemfontein en Kaapstad. Binnenkort dus Het leven van Olijfje in Afrika!